Geuren en kleuren
Het is echt ongelooflijk hoe de verschillende geuren telkens op ons afkomen. Als je zo enkele dagen op zee zit en dan een week lang voor anker ligt op een afgelegen, rustige plaats midden in de natuur en je dan ineens toekomt op een drukke toeristische plaats. La Graciosa en Lanzarote liggen niet ver van elkaar, maar het contrast is groot! En ja die geuren van verschillende parfums en eten…onze neuzen staan op scherp!
De haven Marina Rubicon helemaal in het zuiden is een grote, zéér verzorgde haven en je hebt er alles bij de hand. Winkels, supermarkten, de gekende tourist traps natuurlijk en ja een heerlijk zoetwater zwembad waar we gratis gebruik van mogen maken.
Dit is dan weer meteen de plaats om sMiles proper te maken en onze was te doen. Trouwens was doen op een zeilboot…Ik gooi altijd alles gewoon samen in één machine. Kleuren scheiden? Doe ik niet meer. Strijken? Haha, ook nooit meer. En het werkt perfect hoor. Waarom steken we er thuis eigenlijk altijd zoveel tijd in?? Iets om over na te denken.
We hebben gisteren het hele eiland afgereden met onze huurauto. Onze schooluitstap. De prachtige vulkanen, het landschap, een piratenburcht (tourist trap), kamelen, vulkanische grotten die zijn verwerkt in een prachtig bouwwerk van de kunstenaar Manrique…Als we ineens in de file stonden! Na vier maanden FILE, onwerkelijk! Iedereen aan het aanschuiven om het natuurpark in te rijden. Doen wij niet aan mee. Hebben netjes de file voorbij gestoken. Als je de drukke plaatsen wat mijdt, hebben de Canarische eilanden heel wat te bieden. Aren en Nina zijn nog altijd onder de indruk van het vulkanisch landschap en hoe dit allemaal is ontstaan.
Eénmaal terug in de haven merken we dat er vlak naast ons een vissersboot is toegekomen. Twee gepensioneerde britten die elke zes weken op en af reizen en telkens hier komen vissen. Uiteraard zijn we zéér nieuwsgierig naar hun vangst. We zijn dan ook verrast als ze ons zomaar voor niets een barracuda cadeau doen! Wat een vis!!! We hebben er allemaal van gesmuld. Onze kinderen hebben nog nooit zoveel vis gegeten (ons vriesvakje heeft ook nog nooit zo vol gestoken).
Morgen varen we verder naar Fuerteventura. We bekijken nog enkele mogelijke routes. Jo heeft hier gisteren contact gelegd met een echte local. Hij ligt net over ons met z’n zeilboot. Javier komt vanavond eens langs om enkele tips mee te geven. Als er iets is dat we geleerd hebben is het af en toe beroep doen op de locals. Ze geven echt interessante tips mee. Weg van de toeristische plaaten en havens aan democratische prijzen.
De school loopt ook verder en het mag gezegd worden, het gaat veel vlotter. Nina maakt flink werkjes, puzzelt, speelt en kleurt. Aren heeft een perfecte spellingtoets afgelegd. We zitten mooi op schema.
En we beginnen opnieuw af te tellen, deze keer naar de komst van mutti, opi, Adelheid, Peter, Brun… ’t zal weer gezellig druk worden!
































































