Krachtige wind, die kapper!
Er heerst een krachtige zuidwestenwind over Porto Santo en Madeira. Deze heeft ervoor gezorgd dat we onze mooie ankerplaats hebben verlaten en terug in de haven liggen. Oma komt volgende week pas toe op Madeira, dus we hebben nog tijd. We varen waarschijnlijk zaterdag verder naar de ankerbaai van Quinta do Lorde. Iedereen zoekt hier beschutting.
Porto Santo is niet groot, maar wel héél gezellig. Een klein centrum met wat winkels en een lokale kapper. We brengen een bezoek aan het huis van Columbus en bijhorend “museumpje”bestaande uit twee ruimtes. Columbus heeft hier eeuwen terug z’n hart verloren aan een portugese schone en is wat blijven hangen.
We can’t blame him. Wij blijven hier duidelijk ook wat hangen…

Nina vraagt al een tijdje naar frietjes en deze bakken we dan ’s avonds voor het eerst in onze oven. Samen met appelmoes….haar oogjes fonkelden! Tja…die goeie belgische kost.

Nina en ik brengen ook een bezoekje aan die ene lokale kapper. Het lijkt wel of dat die zuidwester hier binnen ook heerst. Onze haren worden tegen een record tempo geknipt met veel swung en alles vliegt door de lucht. Ze hebben zelfs Nina’s haar gebrusht! ’t Kind wist niet wat haar overkwam. Ze heeft dan wel een pracht van een vlecht gekregen. Dat werkte verzachtend. Ze heeft wel beslist dat vanaf nu enkel mama haar haren nog mag knippen en ze begrijpt dan ook niet dat vrouwen hier uren kunnen zitten en ervan genieten. Ik eigenlijk ook niet.
Daarna wandelen we terug met fris ruikende wapperende haren. Ons moeder-dochter uitstapje.

We shoppen ook een beetje en zoeken al het materiaal bijeen om ons logo hier op de muur te schilderen. Dit is sinds vele jaren een traditie geworden. Het is begonnen in Madeira of de Azoren denk ik, maar nu ook al meer dan 10 jaar in Porto Santo. Iedereen maakt er een echt kunstwerk van. Morgen, als de wind is gaan liggen komt sMiles ertussen te staan, tussen de vele anderen die ons zijn voorgegaan.
De school gaat ondertussen ook gewoon verder en Aren legt een perfecte toets wiskunde af. Taalvaardigheid is bij Aren niet echt een probleem en we vinden hem dan ook steeds terug bij andere boten, socializen! Van wie zou hij dat hebben?!

Nina vindt de school momenteel saai. Ondanks dat de juf alles uit de kast haalt van spelletjes, muziek, knutselen, dansen,…. Ze wil enkel schrijven in haar schriftje zoals grote broer. Ze schrijft nu dus al de woordjes ik, roos, rook, aki, oka, Lin, vis, iosakr,….. ze vindt vanalles uit! 🙂
En Aren, die wil best terug werken in de schriftjes van Nina!
En Jo, die probeert hier het café aan de haven ervan te overtuigen om elke ochtend vers brood te voorzien. Het ligt vol in de haven en iedereen heeft hier natuurlijk interesse in. Het dorp is 45 min wandelen en dat elke dag. Zo verdienen ze een mooi centje bij en zijn de zeilers blij! Alleen lijken ze het maar niet te snappen…tot grote frustratie van Jo. Crisis, welke crisis?? Loslaten in de boodschap en gewoon zelf terug brood bakken.
Wij tellen af. Drie oktober komen Oma & Jan!