Monthly Archives: November 2013

Canarische eilanden – Tenerife, Las Galletas

Sinterklaas, Zwarte Pieten en Mutti

Wat een heerlijk weerzien en ook zo vertrouwd! We vliegen elkaar rond de hals en de eerste verhalen volgen al snel. Gewoon samen zijn, vertellen, pakjes opmaken, speculaas en chocolade eten! Er is weer van alles lekkers meegekomen. Nina schittert in haar mooie prinsessenjurk van Ariel de kleine zeemeermin en Aren bewondert z’n nieuwe aasjes die opi zorgvuldig voor hem heeft uitgekozen. Als we nu geen vis vangen, dan weet ik het niet!

Eigenlijk belanden we meteen op het huurappartement en geraken er niet weg. Aren en Nina beslissen dat ze de hele periode dat mutti hier is bij haar wil blijven slapen. We gunnen het hen van harte natuurlijk. Aren loopt binnen en roept luid: “ ze hebben hier een echte TV mama!” Nina kan er maar niet van over dat er Nederlandse/Vlaamse zenders zijn en ziet zo vertrouwde programma’s terug. Het lijkt alsof de Sint al geweest is, zo euforisch zijn ze!

Mutti en Jo Nina 

Hier beneden in het restaurant eten we echt vlaamse kost. Is dat genieten zeg! Ondertussen zijn Jo & ik ook volop bezig sMiles klaar te stomen voor de grote oversteek. We pendelen tussen het appartement en de haven. Er wordt bergen was gedaan, gepoetst en ruimte gemaakt voor de liters water, sappen en kilo’s rijst, pasta, noem maar op te stockeren. Om je een idee te geven hebben we zo’n 600L water bij, 30L melk, 30L frisdrank, kilo’s en kilo’s rijst, pasta, couscous,… en andere heerlijke dingen. De supermarkt ziet ons hier graag komen.

Medano

De Sint is ook langsgeweest. Hij kon er zelf niet bijzijn, maar hij heeft zijn beste Pieten gestuurd. De speelgoedkast kan weer aangevuld worden met nieuwe spullen. Komt net goed uit voor deze oversteek. Hij is vroeger gekomen dit jaar. De Sint had namelijk laten weten dat hij het toch net iets eenvoudiger vond op een appartement dan midden op de Atlantische oceaan. Begrijpelijk.

Sint

Peter en Brun zijn afgelopen weekend ook toegekomen. Wat zijn wij blij met onze opstapper! En vandaag komen opi en Adelheid toe. We worden bedolven onder het bezoek. Altijd fijn familie en vrienden te zien. Maar ik geef wel toe wat onrustiger te zijn omdat dit onze eerste echte grote etappe is. Het weerbericht is momenteel ook niet gunstig om te vertrekken. Dit betekent wachten en geduld hebben. Time is on our side.

Peter, Brun Hanne Groep

Aren en Nina

Hanne & co

sMiles

Canarische eilanden – La Gomera

Laatste halte

Vijf van de zeven eilanden hebben we bezocht. Na enkele dagen La Gomera te hebben ontdekt, liggen we nu op onze eindbestemming van “Europa”, Tenerife, in de haven Marina del Sur. Van hieruit steken we eind deze maand over naar Martinique.

Baai Aren Nina

La Gomera was een mooie ontdekking. Elk eiland is echt wel uniek t.o.v. de anderen. Klein, maar zo’n grote diversiteit aan natuur. Een fauna en flora die de Unesco World Heritage status heeft gekregen. Hoe hoger we gingen, hoe kouder natuurlijk en bij 10 °C kwamen meteen de lange broeken en truien boven. Ik heb m’n raam van de auto volledig opengedraaid om de frisse geur van de bossen op te snuiven. Het deed erg veel denken aan onze bossen en wouden. Als ik m’n ogen sloot, leek het net even of ik thuis was. Een klein beetje heimwee kwam boven….

Teide Valle rey

Loofbos La Gomera

Tijdens de trip gisteren van La Gomera naar Tenerife hebben we ons record verbroken in  wind, ruim over 42 knopen. Nu niet meteen het record dat je wil breken, maar het heeft ons opnieuw meer vertrouwen in sMiles gegeven. Ze blijft stand houden en het onderschip is meteen proper! Dus dat taakje kunnen we alvast schrappen van ons to do lijstje. 🙂

Om zeker te zijn van een plaatsje hadden we de haven Marina del Sur al in september gereserveerd . Tijdens ons verblijf op La Gomera vernemen we dat de haven vol ligt en we er dus niet meer bij kunnen. Tja…management in havens!

Gelukkig lag Nautilus er nog en dankzij hen kregen we zaterdag te horen dat er een boot vertrokken was. Het was een race tegen de klok! Onze plaats werd streng bewaakt door Fien & Seppe die net zoals Aren & Nina door het dolle heen waren! Wat een heerlijk weerzien! De apéro begon al om 14u en rugzakjes met logeerspullen gingen van boot naar boot.

Normaal waren zij al op weg naar de Kaapverden, maar door omstandigheden kruisen onze paden hier weer. Alles gebeurt met een reden.

Morgen komt Mutti aan en we kunnen nu echt niet meer wachten. Vandaag hebben we nog een laatste keer les gegeven. Vanaf morgen is het even vakantie! Jo & ik gaan eerst wat tijd doorbrengen met z’n mama en dan gaan we sMiles klaarmaken voor ons grote vertrek.

We voelen ook dat zo’n pauze welkom is. Reizen is soms vermoeiend. Zoveel indrukken, zoveel dat je wil doen en zien. Maar je kunt nu éénmaal niet alles verkennen.

We hebben ook zopas vernomen dat Annie & Danny van Strooming moeten terugkeren naar België. De gezondheid van Annie laat het momenteel niet toe om verder te reizen. Héél jammer, maar we wensen haar veel beterschap toe!

Laatste halte betekent ook einde 2de traject voor de CliniClowns. Onze teller staat momenteel op 2.328NM (nautical Miles). Lieve sponsors, jullie krijgen binnenkort een nieuw mailtje met meer info hierover. Muchos Gracias!

Hanne

PS: opnieuw een dikke dankjewel voor al die leuke reacties die we steeds weer krijgen! Weet ook dat als je een reactie plaatst deze niet automatisch wordt gepost. Deze komt telkens even langs ons, ter goedkeuring voor het definitief op de blog wordt geplaatst.

Canarische eilanden – Tenerife

Bezoeken en ontmoeten

Het was een week van bezoeken en ontmoeten. We liggen hier nu 7 dagen in Santa Cruz, de hoofdstad van Tenerife en hebben ons vertrek al eens uitgesteld. Eerst was het de wind die ons in de ban hield, dan het leuke weerzien met Maarten en Monique van Amideau en gisteren hebben we onverwacht bezoek gehad van Jesse (zoon van Jan) en Sarah. Zij verwachten hun eerste kindje in februari en aangezien wij dan ergens in Bonaire zitten was het héél fijn hen hier te ontmoeten.

Santa Cruz bevalt ons wel. We kuieren in de stad en shoppen een beetje. Hoewel, de wintercollecties zijn overal binnen en met een dikke trui zijn we nu echt wel niets. Ik vind toch nog ergens, weggestopt in een hoekje een leuke bikini. Het zien van die mooie winterkledij, laarzen en kerstspullen doet me bijna verlangen naar de koude! De voorbije dagen werd het ook gevoelig frisser, voor onze normen dan toch. Hoog tijd om door te varen naar de Caraïben!

Santa Cruz Santa Cruz II

We bezoeken hier ook het museum van natuurwetenschappen waar Aren z’n hartje kan ophalen, doen boodschappen, nog eens boodschappen en nog eens boodschappen en leggen dus kilometers af. We lezen, geven les, dat héél vlot gaat trouwens en zo leert Aren z’n eerste maaltafels. Jo gaat ’s avonds eens met Maarten van Amideau een pintje pakken op één of ander lokaal optreden. Dit blijkt de top 40 van Spanje te zijn en wordt live uitgezonden. Ze ontmoeten er een lokale ster (denken ze toch, er hingen tientallen kussende meisjes rond) en eens we in bed lagen hoorden we onze eigenste Kate Ryan.

Museum Museum II

Hanne Kruiden

We maken kennis met Canadezen, een jong Vlaams koppel, Nederlanders en zien Amerikaanse zeilers terug. Debby en John, fantastisch lieve mensen die Jo al “honey” beginnen te noemen. Geweldig!

Aan het begin van ons ponton ligt Dirk met z’n Amel 54, een vlaming die al 3x de Atlantische oceaan heeft overgestoken, waarvan de laatste keer zelfs solo. Hij heeft de zenuwen bij me doen verdwijnen en deze hebben nu plaats gemaakt voor nieuwsgierigheid en zin. Het blijkt dus echt iets fantastisch te zijn met een mooie constante aanwezige wind en ik hoef me geen zorgen te maken.

Het enige wat we beginnen te missen is het ankeren en het strand zodat we terug een frisse duik kunnen nemen.  Deze ochtend varen we verder naar La Gomera via een stop in het zuiden van Tenerife. Dit is het laatste Canarische eiland dat we bezoeken. Daarna keren we terug naar Tenerife voor ons bezoek. Countdown has begun.

Oh ja, Zwarte Piet is op bezoek geweest! Enkele dagen geleden stond onze kuip ’s ochtends vol met zwarte voeten. It was actually just Jo who stepped aboard with dirty feet. 🙂 Maar bij de kinderen klonk er ineens een dikke OEFFF! “Ze weten dat we hier zijn!” riepen ze. Tja…Ze kunnen met een gerust hartje gaan slapen. De Sint komt zeker langs dit jaar.

En zorgen hoeven we ons niet te maken. Ook hier heeft de Sint het nodige snoep –en speelgoed. De “prospectie trip” heeft al plaatsgevonden… 😉

Hanne

 Speelgoed II Speelgoed

 

Canarische eilanden – Gran Canaria

To ARC or to NARC?

In Morro Jable (Fuerteventura) werden we in het duits aangesproken door locals, lagen we veel te dicht bij de lage wal, werden we ’s nachts bestookt door windvlagen tot 40 knopen, was het ponton voor ons aan het afbreken, moesten we een half uur wandelen voor naar de supermarkt te gaan, was internet geen evidentie… Je hoort me al komen, weer redenen genoeg dus om van zodra de weerkaarten er beter uitzagen te vetrekken naar Gran Canaria. Achteraf bekeken hadden we beter nog een dag of 2 gewacht. Het was een zéér sportieve zeiltocht met veel wind en hoge golven. Ideaal als oefening in zwaarweerzeilen, maar geen pretje voor mijn bemanning. Acht uur lang op de kastjes lopen*, de voorraad onder onze vloer duwde de vloerplanken omhoog. Ik heb er weer veel uit geleerd. Het afzien is dus niet zinloos geweest (wat een troost!).

In Las Palmas kom je eigenlijk toe in ARC land. De Atlantic Race for Cruisers start er deze maand. Een wedstrijd waar een 200-tal cruiser zeilboten naar St. Lucia in de Caraïben varen. De ankerbaai en haven liggen er nokvol en het havenpersoneel loopt er op de tippen van hun tenen. Als bij wonder kregen we toch nog een ligplaats, weliswaar in het catamaran dok naast de riooluitlaat van de stad. De boot en bemanning hadden even wat zorg nodig na de ruwe overtocht.

DSC_0650

Je voelt de ARC koorts bij de deelnemende boten. Technici komen hun diensten aanbieden voor problemen op te lossen die er eigenlijk niet zijn. In de bootshops moet je een nummertje trekken zoals bij de slager. De eigenaars komen met grote zakken nieuwe bootspullen aanlopen. Als de buren druk aan het werk zijn bij de montage van hun nieuwe uitrusting krijg je zelf ook het gevoel nog allerlei zaken nodig te hebben. Gelukkig waren de rijen te lang en is het gebleven bij het vullen van de duikfles. Er ligt ook een reeks mega zeiljachten van dure jachtwerven. De service teams zijn er druk in de weer de boten klaar te stomen voor de wedstrijd. De eigenaars schuimen de feestjes en diners af!

Er lopen ook wel wat jongeren rond “travellers” die graag een plaatsje willen versieren op een boot om mee naar de overkant te hoppen.  In het havenkantoor ligt het vol CV’s van die gasten. De twee origineelste staan hieronder.

DSC_0662  DSC_0663

Zo waren er ook 2 zweedse meiden bij van 23 en 25 jaar. Op de CV stond een foto van hen in bikini op het strand. Wellicht zitten ze nu al ergens op een megajacht, de CV’s van hen waren de dag erna allemaal op! 🙂

Verder kuieren we door de stad, de Corte Inglés, de speeltuin… Gewoon gezellig niets doen en genieten van elkaar. Van de visser naast ons krijgen we 3 goudbrasems (ik denk dat we er ondervoed beginnen uitzien, overal krijgen we vis!!) die we eerst bestuderen in de les en dan lekker grillen op onze BBQ. De kinderen gaan naar een verjaardagsfeestje op een grote catamaran “KOA” van een duits/zwitsers gezin.  Ik doe wat onderhoud aan de boot. Aren vangt nog een inktvis met zijn fuik (die niet op de BBQ beland).  Door tijdsgebrek laten we de rest van het eiland voor wat het is (lees: we hebben genoeg duitse toeristen gezien) en na 3 dagen varen we weer de haven uit.

 DSC_0630 DSC_0635

DSC_0653 DSC_0625

De overtocht naar Tenerife is aangenaam. De wind en deining ruim langs achter. Iedereen voelt zich veel beter. Onderweg heeft Aren beet aan zijn lijn van een te grote vis… resultaat is dat er nu een vis rond zwemt met een pulpo piercing door zijn lip. We hebben ons geluksaas verloren. Bij aankomst krijgen we bezoek van een school grienden. Een kleinere soort zwarte walvissen met een stomp hoofd. De kids waren weer helemaal verwonderd door het gebeuren.

DSC_0658

Nu liggen we in de hoofdstad van Tenerife, Santa Cruz, bij de NARC’S (Not ARC ers). Veel minder stress en beloop op het ponton. We proberen zoveel mogelijk les te geven en tellen af naar onze bezoeken eind deze maand.

In België valt op de Hoge Venen de eerste sneeuw, hier wordt het ’s avonds ook wat frisser (23°C)… stilaan tijd om naar de Caraïben te vertrekken. Eind van de maand is het zover, dan gaan we de plas over!! Het blijft soms onwezenlijk dat we hier zijn naartoe gezeild met onze eigen boot, een fantastisch gevoel. De kapitein prijst zich weer de gelukkigste man ter wereld… én is heel dankbaar dat zijn vrouw en kinderen hem volgen in dit geweldige avontuur.  Ik had me geen betere crew kunnen wensen!

Jo

*“Op de kastjes lopen” is een gezegde onder zeilers. Dan helt de boot zo fel dat je letterlijk op de wanden kan lopen (alhoewel dat dit misschien net iets overdreven is 🙂 ).