Er zijn boeken en webpagina’s volgeschreven over hoe en wanneer je de beruchte golf van Biskaje moet oversteken… met de nodige rampverhalen. Het juiste moment kiezen is dus van essentieel belang. Zeker met Aren en Nina aan boord moet het risico op zwaar weer zoveel mogelijk vermeden worden. Initieel was de strategie voor de oversteek te wachten op een weerbeeld met minimum 4 dagen wind uit noordelijke sector onder 5 BF. Met ruime wind recht naar La Coruña.
De weergoden schotelen ons echter een ander voorstel uit hun wolken. Nog minstens een week blijven wachten in Frankrijk of meehoppen in een boog aan de rand van een hoge druk gebied naar het zuiden. Het voordeel van hoge druk is rustig stabiel weer. Het grootste nadeel is te weinig wind met veel motoruren. Met 200 liter diesel, kisten vol lekker eten én goed gezelschap aan boord nemen we graag het risico van te weinig wind. Samen met Xiu varen we 21 juli om 17u de franse wateren uit naar het zuiden. Onze eerste meerdaagse oversteek! We houden visueel contact… zij aan zij varen we de nacht in… Igor en Hannelore van Xiu zijn al jaren wedstrijdzeilers… over de radio horen we “Gaan voor het optimum sMiles!” Om 23u in de schemer varen ze nog vlak naast ons om een cursus zeiltrimmen te geven zodat we met de weinige wind die er is toch de hoogste snelheid uit de boot kunnen halen… met resultaat!
Tegen dat onze wegen gaan scheiden zijn we volleerde zeilers en navigators. 🙂 We zijn ze heel dankbaar voor hun geduld (hun boot kan veel sneller dan de onze, maar toch houden ze in om op ons te wachten).
‘s Nachts lopen we wachten van 2u, uitkijken naar andere schepen, zeilen checken, koffie maken én kijken naar dolfijnen, dolfijnen, dolfijnen! Heel de nacht zwemmen ze vlak naast onze boot… tot de middag wanneer we in heel diep water varen, komen ze regelmatig een bezoekje brengen. Zelfs een walvis! Tot groot plezier uiteraard van de kids. Zo varen we over een bijna vlakke zee naar Spanje. We vervelen ons geen seconde aan boord, kinderen spelen in hun kajuit, kijken een filmpje, luisteren muziek, snoezelen, knutselen (dank je Jeroen!) én om 16u aperitieven (non alcoholic) met spelletjes in de kuip… We vissen ook, maar tot nu toe zonder resultaat. We genieten van ons andere leven, met momenten nog op zoek naar een evenwicht, maar heel dicht bij elkaar, met veel liefde, op de steeds veranderende zee onder een stralend blauwe hemel.
Woensdag ochtend om 2u ’s nachts varen we Ria de Viveiro binnen, 55 uren gevaren en 299 NM afgelegd. Moe maar voldaan. Ons eerste grote traject van sMiles zit er op 716 NM van Port Zélande tot Ria de Viveiro. Klaar voor nieuwe avonturen! Inschrijven voor “Every mile a sMile” kan uiteraard nog steeds door ons een mailtje te sturen! Sponsors, jullie krijgen nog een mailtje met de nodige info.
Via de travelmap op onze site kun je de route goed volgen.
Aren kwam me vanochtend wakker maken dat de vislijn strak achter de boot stond… verdwaasd gaan we naar buiten kijken. De lijn staat inderdaad strak onder de boot. En wat hebben we geleerd vandaag… altijd de vislijn HELEMAAL opdraaien vooraleer we gaan ankeren en achteruit varen om het anker vast te trekken!! Om 8u30 al het water in om de warboel uit de schroef te halen… ons duur aas zijn we kwijt. Nu niet dat we er al iets mee hadden gevangen. 🙂
De baai waar we liggen is omgeven door rotswanden waar naaldbomen op groeien, ziet er ruig verwilderd uit en het ruikt heerlijk. Weeral zaten er tuimelaars rond de boot tijdens het ontbijt… een spectaculair ontvangstcomité.
Jo










