St. Barthélemy

Schildpadden en hartjes

Het was een druk Valentijn weekend op St. Barth. Bij aankomst lag de baai voor de haven van Gustvia vol met allerlei jachten van groot naar klein. Het ene privévliegtuigje na het andere kwam binnen en grote jachten namen plaats aan de beroemde kade. ’s Avonds werd de hele regio omhuld in mooie fonkelende sfeerlichtjes. Héél erg beschut lagen we hier niet en rolde van de ene kant naar de andere! Na enkele uren begint dat serieus op je systeem te werken. Maar we moesten er inklaren en wilden natuurlijk Gustavia ontdekken.

Huizen

Gustavia is een héél gezellig plaatsje met leuke bars en mooie boetieks. St. Barth is een vrij exclusief eiland en dus ook ontzettend duur. Je geraakt hier enkel met een klein vliegtuigje vanuit Sint-Maarten of per boot.

Stad Nina en Jo

DSC_0869

Eens terug bevoorraad (buiten choco,  6 euro voor een pot Nutella!) en onze mails opgehaald zijn we snel weggevlucht naar de volgende baai, Anse de Colombier. Hier kun je enkel te voet of per boot komen. Je ziet er de ene na de andere zeeschildpad naar boven komen om lucht te happen. Opnieuw liggen we voor een mooi strand, groene heuvels, bezaaid met cactussen. Hier liggen altijd redelijk wat zeiljachten, maar het is er rustig en we rollen niet.

Colombier

Wat ons opvalt is dat er regelmatig een grote tender (deftige, dure bijboot van een mega jacht) de baai in komt varen. Vergezelt van enkele bodyguards en crew zien we mensen het water in gaan met de nodige aandacht om er vervolgens enkele luttele 10 minuten te snorkelen. De volle 20 meter dat ze afleggen blijft de boot naast hen varen. De crew staat daarna meteen klaar om hen een verblindende witte handdoek aan te reiken en met een cocktail in de hand verlaten ze de baai even snel als ze gekomen zijn. Wie zijn ze, wat doen ze en wat drijft hen? 🙂

Toen er op een gegeven moment zo’n super zeiljacht  (TWIZZLE) op nog geen bootlengte voor ons kwam ankeren hebben we heel het VIP gebeuren van kortbij kunnen volgen.  Echte rijken zijn toch wel een speciaal volkje.

Twizzle

Achter het strand van Anse de Colombier start er een mooie wandeling die langs de ruige kustlijn naar het volgende dorpje loopt. Net voor de tocht werden we door andere wandelaars er even op attent gemaakt dat het voor Nina misschien te moeilijk en te zwaar zou zijn langs het  rotsachtige pad. Toen ik het haar vertelde kneep ze haar ogen tot spleetjes, draaide haar om en vertrok. Je moet Nina altijd even motiveren om aan een wandeling te beginnen, maar eens vertrokken ontpopt ze zich in een echt berggeitje. Ze steekt ons allemaal voorbij en huppelt alsof dit de nomaalste zaak van de wereld is. En dan te bedenken dat het enkel op slippers is. Ze is overal uitgegroeid en unbelievable but true, we vinden hier nergens deftige wandelsandalen voor haar. Tijdens deze wandeling zagen we tientallen landschildpadden. Als ze hier niet in het water zitten dan op land!

Schildpad Hanne en Nina

Aren en Nina

We liggen nu terug even in de baai van Gustavia. Hier moeten we uitklaren alvorens verder te varen naar Sint-Maarten. Volgende week komt ons bezoek toe. Filip komt ons even opzoeken en voor zijn komst willen we nog enkele klusjes uitvoeren. Sint-Maarten is hier de plaats bij uitstek voor. We hebben immers nog héél wat maanden voor de boeg (letterlijk en figuurlijk) en sMiles moet wel nog wat mijlen afleggen.

Ons vierde traject voor de CliniClowns ronden we af na de British Virgin Islands. Daarna zal ons vijfde en laatste traject ingaan.

Lachen maakt gezond!

Hanne

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *