Islas Atlanticas
Voor de Galicische kust liggen enkele eilanden, de meeste onbewoond én beschermd natuurreservaat. Met een “cruising permit” mag je die bezoeken en in de baaien ankeren. We zouden initieel enkel naar Islas Cies gaan, maar door te weinig wind zijn we beland in Isla Salvora. Een paar hectares groot met vijf bezienswaardigheden. Het enige wandelpad waar je op mag is 1.2 km lang tot aan de vuurtoren en terug!
Door onze late aankomst waren we bijna alleen op het prachtige eiland. We maakten een sunsetwandeling door het mini reservaatje. Op maat van Aren en Nina… het leek of de dieren wisten dat er niet van het pad mocht worden afgeweken. We konden ze van heel dicht observeren. Ook de rotsen zagen er door winderosie heel kunstzinnig uit. Op terugweg met ons bootje lag alles er vredig en stil bij… bijna geen zeedeinig, heerlijk slapen achter ons anker TOT 2u30 moeder natuur beslist had de wind te doen keren en ons onbeschut achterliet.
We vroegen ons soms af of we niet terug in de Golf van Biskaje zaten. Heel de boot wipte op en neer, schoten die kraakten, stromend water langs de romp, onze water en dieseltanks klotsten, daarbovenop nog is het ankeralarm dat afging = bye bye nachtrust. Van relax onder de lakens liggen was geen sprake meer… we lagen daar bovenop maar drie bootlengtes meer van het strand. Ideaal voer om doemscenario’s te gaan bedenken. Tegen de ochtend bedaarde de wind en kregen we mist in de plaats… dan maar gaan snorkelen met Aren in afwachting van ons vertrek. De tocht naar Vigo was een les radarlezen. Het had wel iets sprookjesachtig om door die laaghangende wolken te varen. Boven de mist was er een stralende hemel dat alles in een heel zacht licht omtoverde.
Nu liggen we in de haven van Vigo, een grootstad aan’t water met overbevolkte stranden. Normaal ging na eerder duidelijk telefonisch overleg onze genua vandaag naar de zeilmaker voor de nieuwe UV strip. We hadden het kunnen weten. Op z’n spaans. De afspraak dat ons zeil de dag zelf ’s avonds klaar zou zijn, werd ineens een week later! Er is hier morgen een grote zeilregatta en hierdoor hebben ze veel werk. Wat ze natuurlijk vorige week ook al wisten…Mañana…mañana.
Dus nu liggen we hier in een ontzettend drukke haven, waar er morgen 80 boten vertrekken voor een race. Maar alles gebeurt met een reden, nietwaar. Het geeft ons de mogelijkheid om eens te shoppen. Door de extreme hitte duiken we een grote schopping mall in. En wat hebben we ons aangeschaft? Een mini stofzuiger. We kijken er al naar uit om morgen sMiles binnen stof -en vliegvrij te maken. Waar een mens al niet gelukkig van wordt.
Over ons ligt een race boot met Portugezen. Ze zijn volop bezig zich klaar te stomen voor morgen. Zij hebben ons weer wat slimmer gemaakt en hebben de gegevens van hun zeilmaker doorgegeven in Leixoes tegen Porto. Blijkbaar een stuk goedkoper dan Spanje. Ze gaan ons ook nog héél wat tips meegeven van welke plaatsen zeker een bezoekje waard zijn in hun mooie land. Dit was dus de reden dat we hier zijn. De pintjes staan alvast koud.
En Jo zou zijn sociale zelve niet zijn als hij hier overal praatjes slaat. We krijgen al promomateriaal van de race. In dit geval, een lekkere bus olijfolie! We krijgen hier ook nog de tip mee van de mannen om morgen voor 13u te vertrekken. Tenzij we graag middenin de race zitten. Met onze zware Beneteau….nee, liever niet! Anderzijds zeggen ze ook dat de start van zo’n race wel eens de moeite is om mee te maken.
In ieder geval vertrekken we morgen naar Isla Cies… terug naar de rust en weer voor anker. Volgens een artikel dat Peter heeft gelezen, hebben we vernomen dat dit eiland blijkbaar het mooiste strand ter wereld heeft!
Hanne & Jo
En wat hebben we geleerd deze week:
- Dat ons Rocna anker echt wel niet loslaat eens hij vast zit in de grond.
- Dat er héél veel landeffecten zijn die de wind lokaal beïnvloeden (én die staan niet op onze Grib files die we downloaden) Grib files zijn digitale weerkaarten die we kunnen ophalen via internet of onze sateliettelefoon.
- Dat Aren en Nina de eerste dag op zee wat plagerig zijn.
- Dat dit de 2de dag al veel beter is.
- Dat spaanse vliegen ettertjes zijn die kweken als zot en heel de boot terroriseren.
- Dat het klopt dat eens we Muros voorbij waren het klimaat warmer zou worden maar dat het water van de Atlantische Oceaan echt wel te koud is voor relax in te zwemmen!





Hoi iedereen!
Wauw, jullie hebben al heel wat avonturen beleefd. Zo te zien is er van verveling op zee geen sprake :). En aan land ontdekken jullie de mooiste plaatsen die andere misschien voorbij zouden varen. Geniet van alle mooie herinneringen die jullie op deze boottocht maken en hou ons op de hoogte!
Veel groetjes en tot de volgende keer,
Charlotte.
Aan Hanne allereerst een hele gelukkige verjaardag, een dagje te laat…maar zeker en vast welgemeend!!! Xxx
Het is superfijn om al jullie avonturen te lezen, doe zo verder en nog veel plezier!!!
Dikke kussen vanuit België!
Xxx
Myriam
15 augustus !!!
Hanne, een gelukkige verjaardag, 3 x smak
Meestal zeggen we dan nog om er eens goed van te genieten maar dat is nu overbodig.
Zoals ik kan lezen, hebben jullie nu wel een zeer opwindend “leven” 🙂 en genieten jullie samen van dit prachtig avontuur.
Dikke knuffel 🙂
wat een geweldig boek ik heb er veel plezier aan dit te lezen ben mijn jommekes boeken vergeten thuis ,maar mis ze nu zeker niet meer.ik kan jullie verhaal en fotos meermaals herlezen en bekijken.prachtig gedaan. EN NU SPECIAAL VOOR HANNE MANjANA 15 AUGUSTUS HAPPY BDAY HIP HIP HIP HOERA vanwegen de ganse familie adams
Dag Hanneke
ik wou absoluut de eerste zijn om u een gelukkige verjaardag te wensen en indien ik de tweede of derde ben denk er dan aan dat mijn wensen welgemeend zijn
Vrede in jullie hartjes, zachte tederheid en dikke knuffel
Opi en muttie of daniella
Hey Smilies,
Ik geef toe, het begint nu al een gewoonte te worden: voor het slapen gaan even kijken of er een verslagje is van Smiles. Met het water in de mond alle verhalen opslurpen, dorpen en baaien opzoeken,… De hond van Pavlov moet daartegen een zeer gedisciplineerd beest zijn geweest.
Blijf verder varen in onze dromen en blijf vooral verder schrijven.
Nu al een hele dikke merci daarvoor!
Dikke knuffels ook,
Peter
Hey Hanne en Jo,
Wat klinkt dat allemaal heel avontuurlijk! Wel spannend, zo’n nachtelijk onweer, maar dan weer met verrassende Portugezen weer heel leuk.
Hier in Erps-Kwerps alles goed, al 1x water binnen gehad boven de vaatwas, wegens een gigantische stortbui, en ook een lekje in het dakraam, maar dat raakt allemaal opgelost. Het is er heel fijn wonen.
Heis de zeilen!
Wouter en Katrien
Heel boeiend om te lezen en waarschijnlijk om te beleven
OPI
Dag Jo en Co,
Altijd spannend wanneer er weer een bericht uit het zuiden opduikt!
Fijne en aangename lectuur ook. Bedankt dat jullie daar zo veel aandacht aan besteden!
We leven mee met jullie avonturen en volgen op Google maps waar jullie zitten. Een leerrijke school bovendien en niet alleen voor de kids, denk ik.
Groetjes,
Marc & Miranda