Author Archives: smiles

Sines

Geboorteplaats van Vasco Da Gama

Vanop deze plaats zal Vasco Da Gama ooit gestaan hebben, turend over de oceaan richting nieuw onbekend land. Onwetend. Enkel grote vermoedens dat dit niet het enige land op aarde was.

Van hieruit hebben Jo & ik beslist de oversteek naar Madeira te maken. We liggen al enkele dagen in de haven samen met de boot Strooming. Zij varen van hier zuidelijker naar Faro waar hun kinderen op bezoek komen. Oma Dijle en Jan komen begin oktober bij ons op bezoek in Madeira. We willen er dus tijdig zijn. We hebben afgesproken met de Strooming om elkaar daar ergens terug te ontmoeten.

Sines is rustig en er liggen maar enkele zeilboten in de haven. Het strand is bijna leeg en is een grote speelplaats voor de kinderen. We genieten van de rust, al merk ik dat ik iets zenuwachtiger word voor de mini-oversteek.

Vasco

De school gaat verder, maar na enkele moeizame dagen hebben we beslist de kinderen terug op te splitsen en het samen te doen. Meester Jo trekt met Nina naar het strand voor de turnles en voor schrijven in het zand, juf Hanne blijft met Aren op de boot. Dit gaat opmerkelijk vlotter. Aren kan zich veel beter concentreren en de les meetkunde gaat perfect. Hij meet de steiger, onze kajuitdeuren en zelfs vissen. Deze laatste is een ruwe schatting in het water. 🙂

Aren meten Nina steiger

sMiles krijgt binnen een poetsbeurt en gisteren heeft Jo de buitenkant al helemaal gedaan met de hogedrukreiniger van Danny. Geweldig wat zij allemaal bij hebben! Ook de technische check van het schip is gedaan.

We doen boodschappen (voor zeker een ruime week, je weet maar nooit) en de was is gedaan. Ons to do lijstje wordt korter en onze vertrekdag is een feit.

Jo heeft de voorbije week de weerkaarten dagelijks opgevolgd. Er is een lagedrukgebied voorbij gekomen en beter weer is op komst. Zo ziet het er toch uit. Twee andere boten die we eerder hebben leren kennen, waaronder Starship en HeckoGecko zijn afgelopen zondag vertrokken en eergisteren aangekomen op Madeira. Het was blijkbaar een zware trip met regen en hoge golven.  HeckoGecko  is zelfs teruggekeerd naar de haven en Starship is alleen verder gevaren. Het weer aan de kust en het weer op zee is iets helemaal anders natuurlijk. We zijn héél goed uitgerust en voorbereid en hebben er een goed gevoel bij. Nu de oceaan nog.

We vertrekken zodadelijk uit Sines. Het is zo’n 500 mijl varen en plannen dinsdagavond laat/nacht toe te komen op Porto Santo. Dit is een klein eiland net voor Madeira. Het is weekend, dus we geven dan sowieso geen les. Als het weer het maandag toelaat gaat de les gewoon verder. De trip van Troia naar hier was héél rustig en het lesgeven is zelfs beter gegaan dan voor anker of in een haven. Let wel, bij mooi weer!

De komende nachten zullen er zijn van shiften van drie uur, zeilend onder een spectaculaire sterrenhemel! Focus hé, blijven focussen, onze focus staat volledig daarop! 🙂

Ondertussen loopt ons 2de traject voor de CliniClowns gewoon verder en zal eindigen in Tenerife. We verlaten nu het vasteland en zullen de komende maanden enkel vertoeven op eilanden.

Ons derde traject voor de CliniClowns zal de grote Atlantische oversteek zijn.

Wij hijsen de zeilen!

Hanne

Wat hebben we geleerd:

Altijd goed luisteren naar de tips van de locals wat vissen betreft. Aren heeft z’n eerste vis gevangen! De aanhouder wint. ’t Zijn er nu zelfs de ene na de andere. Nu nog vissen vangen op de grote oceaan.

Aren vis

 

Sesimbra – Troia

Na Lissabon maken we twee korte tussenstops tot Sines. Onze eerste is Sesimbra. Rustige ankerplaats, waar enkel de Strooming en wij liggen. We merken dat we meer en meer rustiger worden tijdens het zeilen en dat we sMiles haar vaareigenschappen goed kennen. De tocht van Lissabon was iets onrustiger. De zee was ongecontroleerd en de wind nam alsmaar toe. We begonnen met rustig genaker weer, waar na een tijdje Jo & ik allebei gelijktijdig aanvoelden dat deze naar beneden moest en we best het grootzeil zouden reven. Dit ging vlot en was net op tijd.

We hadden daarna zelfs een piek van 38 knopen wind en het leek ons niet te deren. De kinderen waren beneden volop aan het spelen en ik voelde niets maar dan ook helemaal niets wat in de richting van zeeziek zou gaan. Ben zelfs beneden voor iedereen fruit gaan snijden en regelmatig gaan ingrijpen bij het pestgedrag tussen broer en zus! 🙂

Zijn we dan toch gemaakt voor een leven op zee?

De tocht gisteren naar Troia was dan ééntje zonder wind. Ook dat vonden we niet erg. Rustig even dobberen. Proberen vissen, zonder resultaat….opnieuw. Dat vissen wordt een afgezaagd verhaal hé. Nu varen tegen 1,5 knoop hou je ook niet lang vol. Dan toch maar even de motor bijzetten.

Nu liggen we even in de haven van Troia en seffens varen we richting Sines. Vandaag is het les op zee. Er is geen wind en lijkt ons perfect om het eens zo te proberen.

Lisboa

Van Vasco Da Gama naar Andy Warhol

Misschien wel onze laatste grote wereldstad voor lange tijd? Het is niet veel en voor sommigen ondenkbaar, Lissabon bezoeken in één dag, maar wij gaan ervoor! Met de trein vanuit onze haven vlot bereikbaar en dus weinig wandelen (zie kids). Treintickets koop je hier op het perron via een automaat. Aangezien deze geen internationale bankkaart wil aannemen en ook geen cash, reizen we dus maar gratis de hele dag. We spreken er ook de conducteur over aan. No English… niemand kijkt er van op.

Lissabon heeft ontzettend prachtige historische gebouwen en een grote geschiedenis wat ontdekkingsreizigers betreft. Dat voel en zie je. De typische kleine trammetjes die er op en af rijden mogen niet ontbreken. We willen niet enkel de sfeer opsnuiven, we willen ook graag enkele musea bezoeken. Ja ja, in één dag en met kinderen! Toegegeven, Aren en Nina in grote steden werkt niet zo vlot. Maar, laat ze twee musea bezoeken en je hoort ze niet. Van wie hebben ze dat meegekregen?

Tram

Na het hartje van Lissabon hebben we even Bélem bezocht en daar ligt ook het Museu de Marinha. De volledige geschiedenis van de portugese vloot is er te vinden en te bezichtigen. Dit incluis de grootste der grootste wereldontdekkingsreizigers van Colombus tot Vasco Da Gama. We zeilen nu zelf een stuk over deze wereldzeeën en hebben alleen maar meer respect gekregen voor deze grote voorgangers.

Nina boot

Van het ene contrast naar het andere. Naast het Museu de Marinha dat gevestigd is in het vroeger paleis van de koning, ligt het museum voor contemporary art. Een mooi strak wit gebouw. Je kunt hier permanent een private kunstcollectie “Museu Coleção Berardo” bezichtingen van een rijke Portugees die niets doet dan kunst kopen en het gratis tentoonstelt voor het grote publiek. Je vindt er de gekste werken, creatieve pareltjes, prachtige kleuren en dit van Andy Warhol naar Pablo Picasso tot Joan Miro.

Museum Berardo Nina

Waar we vooral naar zochten was een werk van Piet Mondriaan. Aren had er vorig jaar op school over geleerd en hij was nieuwsgierig. En wat was hij fier het nu live te mogen zien. Ik weet al waar de les maandag mee zal starten!

Piet Mondriaan Family

Ondertussen ligt de deense boot Hanne-Kjerstine ook terug in de haven bij ons. En zo blijven we maar bijeenkomen. De meesten willen volgende week al vertrekken naar Madeira, zo’n oversteek van vier à vijf dagen. Onze eerste echte lange trip alleen met sMiles. Vorige keer was Jeroen er nog bij, bij de Golf van Biskaje.

Wij plannen toch om nog wat zuidelijker te gaan. We hebben tijd en bekijken het rustig. Vandaag varen we verder richting Troia, Sesimbra of Sines. Maar eerst even zelf de Taag opvaren, langs het zeevaartsmonument. Er hangt een sterke, doch misschien wat weemoedige sfeer rond. Saudade…Dan toch voor zeilers…

Sintra – Oeiras

Koningen en prinsessen – werelderfgoed in Portugal

Sintra wordt dikwijls beschreven als hét Disneyland voor volwassenen. Het heeft een gezellig historisch centrum en vele prachtige, sprookjesachtige gebouwen.

Wij kozen ervoor om het Palacio da Pena te bezoeken. Volgens iedereen de “must see” hier. Een ideale schooluitstap. Via taxi vanuit Cascais was het maar een klein halfuurtje rijden. Na enkele vergelijkingen de voorbije weken blijkt een taxi nemen voor ons als gezin van vier voordeliger dan de bus én sneller.

Palacio da Pena ligt helemaal bovenaan op een heuvel met een panoramisch uitzicht en omringd door prachtige tuinen, eigenlijk eerder een gigantisch bos. Een echt sprookjesbos!

Sintra palais 

En wat een paleis! We waren allemaal onder de indruk en de kinderen waanden zich ook echt in een sprookje. Nina was volledig in de ban van de prinsessen. Het paleis is gebouwd op de resten van een vroeger klooster. Er worden verschillende bouwstijlen gecombineerd. Deze sprookjesachtige combinatie is een duidelijke uiting van de romantische stroming uit de 19e eeuw. De koning Fernando, die dit paleis als zijn buitenverblijf (?!) gebruikte, kreeg dus niet voor niets de naam “the artist king”.

Sintra view

Na het bezoek zijn we via het prachtige sprookjesbos naar beneden gewandeld. Mooie vijvers met witte en zwarte zwanen, een kleine kapel, mooie paden, zonnestralen die door de bomen schijnen en spelen met schaduwen…net echt. Bij de ingang van de kapel, op een stoffig wegje zagen we ineens een schittering op de grond. We ontdekten er een klein stukje van een juweel met steentjes. We waren er volledig van overtuigd dat we een schat gevonden hadden! Dit was vast van één van de prinsessen haar kroon afgevallen tijdens een wandeling in het bos meer dan 100 jaar geleden!  Nina haar fantasie sloeg helemaal op hol. Aren keek even bedenkelijk, maar na m’n knipoog hadden we geen woorden meer nodig. Nina had een schat!!

Nina Bos

De dag erna op school hebben ze allebei een prachtig kunstwerk gemaakt van Palacio da Pena. De schat, die wordt goed bewaakt door Nina.

Strooming mee…

Afgelopen donderdag na school en na zes dagen voor anker, hebben we de baai van Cascais verlaten. Ondertussen varen we weer wat samen met de Strooming (Annie & Danny). Ze kwamen woensdagavond plots uit het niets de baai invaren onder luid getier van ons. Het was een heel leuk en warm weerzien!

Annie en Danny

Onze trip was van korte duur, want een klein uurtje later lagen we alweer stil. Dit keer in de haven van Oeiras. Iets verder dan Cascais, korter bij Lissabon en aan de monding van de Tejo rivier. Dit geeft ons weer even de mogelijkheid te wassen en een heerlijke “lange” warme douche te nemen! Vlak naast de marina ligt ook een groot zoutwater zwembad. Need I say more. Hier liggen weer veel andere boten met kinderen die we trouwens meer en meer tegenkomen. Het belgisch koppel van de Maranne, Starship onder oostenrijkse vlag en nog een vlaamse boot die normaal ook naar Australië vaart. Tot groot jolijt van de kinderen! Het lijkt wel of er een grote vloot begint te vormen met allemaal leuke mensen die het goed met elkaar kunnen vinden.

Probeer zo maar eens de focus scherp te houden op school. 🙂

Oh ja school… kleuteronderwijs combineren met lagere school, het is een uitdaging. Maar de eerste schoolweek zit er al op. Het weekend is begonnen en vandaag trekken we naar Lissabon!

Ilha Berlenga – Cascais

De dag dat we in Nazaré zouden vertrekken zijn we tijdens de nacht allemaal ziek geworden.  Wellicht iets verkeerd gegeten.  De darmproblemen hebben ons in de haven gehouden.  De kids en Hanne waren snel terug te been.  Ikzelf heb heel de dag in bed gelegen.  Tegen de avond kwam “A Small Nest” binnengevaren.  Ik herkende de boot van ver.  We hebben drie jaar de blog van de familie Stellamans gevolgd die met hun Oceanis 46 de wereld hebben omzeild.  Nu behoort de boot toe aan een leuk Oostenrijks gezin met drie kinderen én de schoonmoeder van 71 aan boord!

De “Clube Naval de Nazaré” was tot nu toe de meest sympathieke haven die we al aangedaan hebben… ook zij hebben mooi gesponsord voor de Cliniclowns!  (Voor de Cliniclowns vragen we in iedere haven een korting op ons liggeld en leggen we ons goed doel uit.  Het bedrag van de korting storten we door op hun rekening).

Met een dag vertraging zijn we dan vrijdag vertrokken naar Ilha Berlenga… one of Portugal best kept secrets stond in onze zeilgids van 1999!  Dan heb je meteen verwachtingen.  Het moet gezegd, Berlenga is heel mooi, een statige rots die uit zee opsteekt, een oud klooster, een vuurtoren, grotten, kleine baaien, helder water… maar ook 10 tallen toeristenbootjes,  een camping,  huurhuisjes, 1 klein overvol strandje.  Ideaal voor een kort bezoek als tussenstop naar Cascais. 

Baai Ilha Ilha

Zaterdag hebben we heel de dag gevaren en gevist.  Weer geen beet en steeds met een ei in onze broek als we tussen vissersnetten varen.  (nu al met een 2de lijn van Aren.   Alle tips zijn welkom).  Tegen de avond zijn we aangekomen in Cascais.  De wind kwam over het dorp de baai in waaien, je ruikt de geur van lekker eten en vakantie.  Wij noemen het de geur van geld uitgeven :-).  De wind waaide ook over de gigantische disco aan het strand, tot in de vroege uurtjes “vollen bak”.  We hebben alle DJ’s en live optredens vanuit ons bed gevolgd!  ’s Ochtends voelden we ons ook alsof we er bij waren geweest :-(.  Gisteren zijn we als afsluiter van de vakantie iets gaan eten in “The House of Wonders”, de PurPur van Portugal (Hanne’s broer heeft een bistro gehad in Leuven).  Heerlijke frisse salades en quiches, fruitige cocktails, gebakjes…  allemaal met liefde gemaakt boven op het dak van een huis in het stadje.  De eigenares is een Nederlandse, een vrouw van de wereld met een heel groot hart, dat voel je.  In de keuken staat een vlaamse achter het fornuis.  De ideale afsluiter van onze twee maanden vakantie.

Cascais Cascais tekst

De temperatuur is ook weer gestegen. Je voelt dat wel alsmaar zuidelijker varen.

Vanochtend zijn we gestart met de school.  We hebben momeneel niet veel verwachtingen.  Het is weer een nieuw ritme zoeken.  Hanne heeft een andere outfit voor het lesgeven.  Nina gaat er helemaal in op en zegt juf tegen haar mama.  Ze vindt het super en blijft maar werken in haar boekjes.  Haar kajuit is de speelhoek.  Aren is iets complexer, die gaat op zoek naar de grenzen, de nieuwe juf testen!  DE uitdaging.  Gelukkig hebben we al geleerd hoe we hier mee moeten omgaan, met veel vallen en opstaan. Maar hij maakt dan ook héél netjes zijn rekensommen na een hoognodige pauze.

School 

Na de les gaat de juf even omkleden en komt mama terug!  En hoe was het op school vroeg ze dan… SUPER vertelden Aren en Nina.  Al bij al is het dus goed gegaan.   Ik ben zo fier op Hanne, ook een vrouw van de wereld met een heel groot hart én heeeel veel geduld… ook met papa!

Nazaré

Surfersparadise Nazaré

We waren nog aan’t twijfelen of we wel zo snel zouden vertrekken in Figueira da Foz.   De weerkaarten gaven voor de komende dagen nogal weinig wind en hoge golven.  De deining zou aanhouden omdat het dieper in zee al een paar dagen stevig waaide.  Enfin, Figueira was echt niet zo geweldig om nog langer te blijven, het was maar een tripje van 35 zeemijl  én beter in hoge golven varen met wind dan zonder wind.  Tegen de middag voeren we de havengeul uit. Eens uit de bescherming van de golfbrekers wist ik al dat het het een pittig tochtje zou worden.  Een deining om U tegen te zeggen.  Gelukkig stond er ruim voldoende wind om de boot zonder te veel rollen over de golven te sturen die langszij onder ons door rolden.  Af en toe kriebelde het in onze buiken als we van de top naar beneden gleden in het dal.  Constant haalden we snelheden boven de 8 kn.  Heel de weg in “spinhouding” met armen en benen gestrekt om niet om te vallen.  Tegen de avond begon het nog alleen maar harder te waaien.  Hier bovenop dat onze bestemming Nazaré DE surfspot van Europa is!  (20 m golven zijn in de winter geen uitzondering – te bekijken op youtube).  In zee loopt er een diepe trog die het water opstuwt. 

Bij aankomst hadden we 34 kn wind op de meters en golven tot wel vijf meter.  Toen ik voor op het dek stond om het grootzeil binnen te halen kwam mijn surfervaring van weleer weer goed van pas.  De kids waren even verplicht benedendeks, Hanne en ik vastgelijnd, blik op de haveningang en NIET achteromkijken!  Dan ben je opgelucht dat je veilig tussen de golfbrekers vaart van de haven, hoor je dat er in de marina nog net één plaats vrij is waar we dan met 25 kn zijwind mogen tussenvaren terwijl heel de steiger klaarstaat om in te grijpen als het fout zou gaan.  De havenmeester werd bijna helemaal gek als ik sMiles met zoveel wind dan nog eens achterwaarts wou parkeren met de kont tegen de steiger (Door al onze reizen in KroatIë waar je altijd zo afmeert is dat onze specialiteit geworden).  Op één stootwil contact na zijn we vlot de plaats ingevaren. 

Tot groot plezier van de kids lagen de denen van de “Hanne Kjerstine” hier ook met hun vier kinderen.  We zijn dan maar met heel de bende (Xiu en de denen) op restaurant gegaan… de 8 kinderen aan een eigen tafel.  Het was feest 🙂 én wat een ervaring rijker.

 Groep

De voorbije dagen hebben we gespeeld in de haven (Aren vist een hele dag door en bouwt zijn eigen SeaLife met zijn vangsten) en zijn we naar het strand gegaan.  Voor onze ogen werd een vrouw meegesleurd in de branding.  Drie binken van lifeguards hebben haar kunnen redden.  Aren en Nina hebben heel het gebeuren live gezien en begrijpen nu dat ze HEEL VOORZICHTIG moeten zijn met de zee en golven.  Overal op het strand staat aangegeven dat er niet mag gezwommen worden, zelfs niet wandelen aan de vloedlijn.

Strand

Gisteren hebben we met een steigerBBQ afscheid genomen van XIU, je leest er alles over op onze Wall of Fame.

Xiu

De boot heeft weer een poetsbeurt gehad (ook onder de waterlijn).  Klaar voor ons volgend avontuur op Ilha Berlenga… Vanaf maandag start de zeeschool van 9u tot 12u.  Juf Hanne en Meester Jo zijn er klaar voor… Aren en Nina zullen even moeten wennen :-).

Deze morgen is ook de Deense boot vertrokken. Het is muisstil in de haven…

Oh ja, Annie & Danny van de Strooming die een stukje hebben meegevaren in het begin van onze reis zijn weer vertrokken en al bijna in Porto. Binnen enkele dagen varen we weer samen. Ze geven van katoen! Petje af voor hen!

 

Figueira da Foz

Gennaker op z’n best

Het was een heerlijke zeildag hier naartoe, weinig wind en een kalme zee! Porto gisteren verlaten rond 8u30 ’s ochtends en tot 16u30 kunnen varen met de gennaker aan zo’n 6 à 7 knopen, soms zelfs 8. De beste aankoop, absoluut! Daarna viel de wind weg en was het op motor tot onze eindbestemming. Een dag varen van ongeveer 11u à 12u, maar héél relax met prachtig warm weer. Aren en Nina hebben bijna de hele dag binnen gespeeld. Het was super! Zo gaan we de wereld rond.

Figueira da Foz doet ons meteen een beetje denken aan de Belgische kust, alleen natuurlijk mooier weer en een prachtig gigantisch groot strand. Maar de kraampjes, typische bars en buildings zijn een feit. Ook de hevige wind (30 knopen op zee) aan de Atlantische oceaan zorgde voor constant opwaaiend zand. Een gratis scrub, gegarandeerd! De oceaan die gisteren nog zo rustig en mild was voor ons, was nu veranderd in een kolkende massa. Héél blij dat we rustig in de haven liggen.

We zijn dan maar voor het waterpark gegaan. De kids vonden het geweldig. Ook al hebben we er vijf kilometer voor gewandeld (en ja ja zonder zagen en dat wind tegen!) en was het water er extreem koud met blauwe lippen en gebibber als gevolg. Ne mens moet er wa voor over hebben. Ook nu kwam er alleen maar groot gejuich ’s avonds op de vraag of ze een leuke dag hebben gehad.

De aanhoudende krachtige wind de komende dagen en zeedeining dwingt ons nu wel een beetje om hier langer te blijven. Maar we weten ons wel bezig te houden. De haven zit vol vissen en Aren heeft een fuikje gekregen om krabben te vangen. Nina en ik willen een nieuwe bikini. 🙂

En stilletjes beginnen voorbereiden voor school.

 

Porto

Fireworks in the sky!

Last minute hadden we dus beslist om toch nog een dagje langer te blijven in Viana omwille van het vuurwerk (op aanraden van twee agenten van de Policia Maritimo, Bruno en Victor).  We lagen front stage voor het gebeuren.  Heel de kade werd afgezet met dranghekken!  De prijs voor een zitplaats was 8 Euro.  De agenten waren zo vriendelijk dat we ze ’s avonds op onze boten (XIU) met hun vrouwen hadden uitgenodigd om het event van Viana vanop de beste plaats te kunnen genieten.  Heel de namiddag kwamen er nieuwe pontons aanvaren met nog meer vuurwerk.  In totaal 15 pontons op 50 meter van de boot.  Ik vroeg mezelf al af of het nog wel zo veilig was.  De havenmeester garandeerde ook dat we ons niet moesten verplaatsen.  Rond 22u werden we dan toch vriendelijk verzocht onze exclusieve plaats te verlaten.  Met drie boten zijn we dan verderop in de rivier gaan ankeren.  Wij in het midden op ons anker en de twee andere boten langszij vastgemaakt zonder anker (Rocna ankers zijn DE referentie, geen twijfel meer).

DSC_0678

Net voor het schouwspel begon waren we klaar…  de agenten Bruno, Victor, Ricardo en hun vrouwen en zoontje inclusief!  Ze hadden lokale wijn en hapjes mee. De sfeer zat er al meteen in.  Heel de rivier lag ook vol met bootjes waar er stevig op gefeest werd.  Het was inderdaad de moeite én gelukkig dat we niet zijn blijven liggen.  Wat een knallen!!  Nina is terug naar bed gegaan omdat ze schrik had dat we zouden geraakt worden :-).  Rond 1u lagen we terug op ons plaatsje aan de steiger en zijn we moe maar voldaan gaan slapen.  Viana was absoluut de moeite voor langer te blijven.  Onze eerste portugese vrienden zijn een feit.  We hebben hun gsm nummer voor als er problemen zouden zijn…  tot Madeira zijn we dus safe. Daarna vast ook nog wel.

Porto is geweldig, zowel de drank als de stad!

De zeiltocht naar Porto ging héél vlot.  Het waaide wat harder en zo waren we in staat om er wat meer snelheid in te houden met onze zware boot.  Het was slalommen tussen de vissersnetten en met vol zeil kwamen we de Douro opgevaren.  Het grootzeil neerhalen op een ondiepe, smalle rivier waar de stroom en de wind haaks op elkaar stonden was ook weer een uitdaging op zich.  (De boot moet liefst met de neus in de wind liggen om het zeil netjes en vlot te laten zakken… doordat de stroom de boot steeds uit koers bracht leek het meer op een stapel verfrommelde lakens.  Lesje geleerd, volgende keer beter!

DSC_0719

We liggen in de nieuwe (en enige) haven Douro Marina.  De voorbije dagen hebben we overdag de stad bezocht en ’s avonds gaan socializen met de andere boten.  Nederlanders zijn echt wel de koplopers als het op verre zeilreizen komt.  We hebben er weer nieuwe vrienden bij!  Ook Andre die in Porto woont (heeft gewerkt als architect bij Jan en Dianne, mama van Hanne) is op visite geweest.  Zo hebben we toch wel wat meer geleerd over deze bijzondere stad. 

DSC_0734 DSC_0743

De Douro heeft zich diep ingesneden in het landschap.  Steil oplopende straten met huisjes die versierd zijn met tegels, imposante bruggen die de oevers verbinden, prachtige gebouwen, de Port wijnhuizen… (met proeverij – Aren lust het ook wel, de appel valt niet ver van de boom), maar ook een “Doppelmayer” kabellift met gondels, knalgele watercruise boten… 

DSC_0737 DSC_0736

Porto is een unieke, maar heel toeristische stad die voor met onze kids te bezoeken niet altijd evident was.  De haven ligt wat uit het centrum dus veel wandelen of steppen, steile straatjes en warm . De vele vragen kwamen dan ook als: “gaan we niet terug naar de boot, ik ben moe, ik wil op je schouders zitten, is het nog ver, ik heb honger, daar staat een taxi die leeg is… “ Ik hoor net mezelf terug als ik klein was.  

DSC_0770

Als het morgen niet te hard gaat waaien gaan we in één dagtocht door naar Figueira da Foz (60 NM).  We hebben nieuw aas gekocht voor aan de lijn te hangen die we graag willen testen (twee kleinere pulpo’s en een namaak sardientje).  De sushi matjes en rijst staan klaar…

Fingers crossed!

Jo

Vuurwerk-Viana Do Castelo

Het feest bereikt hier zijn hoogtepunt. We wilden net vertekken als de Policia Maritimo ons aansprak. Ze hebben zojuist drie grote drijvende pontons in de havengeul gelegd vol met vuurwerk. Het grootste vuurwerk met als thema The Waterfall! We gaan het beste missen als we nu gaan en hebben dan nog eens de beste plaatsen volgens hen. Front row!
Zodus, wij blijven en hebben de Policia uitgenodigd op onze boten. Iedereen wil hier wel staan zeggen ze. De pintjes staan koud.
Porto is voor morgen.

Viana Do Castelo

Adios España, olà Portugal!

Viana Do Castelo

We hebben Bayona gisteren verlaten en zitten alweer in een ander land. Je merkt meteen dat de kust hier verandert. Portugal heeft een lange, uitgestrekte kust met steden en dorpen die vlak naast de Atlantische Oceaan liggen. Weinig beschutting en dus zullen we de komende maand meestal in havens liggen. Het was een fijne zeildag hier naartoe. De kinderen hebben de Portugese vlag ingekleurd en gehesen. Ik heb, denk ik m’n zeebenen gevonden. Enkel het binnen varen was spannend. Bijna 30 knopen wind en in de havengeul waren ze volop aan het kiten en windsurfen. Heb ertussen slalom gedaan! Stress!

Aren en Nina vlag Kite

We liggen nu in Viana Do Castelo en nog steeds in dezelfde vaargeul, maar dan vlakbij de haven. Deze ligt volledig vol. We zijn hier onder groot tromgeroffel en muziek toegekomen. Nee, niet voor ons. Er is een groot driedaags feest begonnen gisteren. Lees: dag en nacht en non stop.

In een havengeul liggen is niet meteen het mooiste plekje, maar we willen wel wat meepikken van de festiviteiten. Het is echt één groot fantastisch feest en wat een welkom in Portugal! We voelen er ons meteen thuis. Overal kleine kraampjes, een parade met lokale pracht -en praalwagens, stoere kerels die de ziel uit hun lijf bonken op enorme trommels (onderaan filmpje hiervan) en gisterenavond werden we op een gigantisch vuurwerk getrakteerd. Vanop de eerste rij, van uit de kuip van sMiles.  Morgen varen we verder richting Porto. Ze voorspellen héél warm weer en weinig wind.

Local

Oh ja, we hebben voor het eerst onze klok een uurtje teruggedraaid. Een uurtje langer slapen?

Filmpje festiviteiten van Viana Do Castelo

http://flickr.com/gp/smilesopreis/838rGD