Author Archives: smiles

Bahama’s

Na de waterpretparken van Nassau (google maar eens Atlantis Bahama’s) is het zover! We varen verder naar de States. Een nachtje doorvaren en we zijn in West Palm Beach. Leek ons leuk om eerst te stoppen. Dat is het voordeel van onze reis, veranderen kan altijd. 🙂

De Amerikaanse vlag wordt gehesen!

sMiles

Bahama’s III

Dinghy drifting
We borrelen, houden sleep-overs en zwemmen van de ene naar de andere boot. Soms hebben we ineens vijf kinderen en dan zijn we weer kinderloos! We hoppen hele dagen tussen Anne Wolter en sMiles. De kinderen hebben de tijd van hun leven! En wat doen wij, wij borrelen! 😉

Onze drankvoorraad is zéér beperkt geworden. Bewust of onbewust? Bij Anne Wolter vinden ze altijd nog wel ergens een verborgen verrassing in hun bilge. Gisterenavond heerlijke rode wijn!

Trouwens een leuk concept en voor ons tot nu toe onbekend is dinghy drifting. Je spreekt een bepaalde plaats af met een aantal cruisers, apero wordt boven gehaald en laat de dinghy maar afdrijven tot aan je boot. Et voilà! Misschien iets voor de op de Dijle thuis…maar dan wel in de zomer.

We varen nu telkens in korte dagtrips de Exuma’s naar boven. Dit is een lange reeks kleine eilandjes “cays” zoals ze zeggen en het zijn werkelijk paradijsjes! Wat zijn we blij dat we de Bahama’s niet hebben overgeslagen. We hoorden vele malen dat we moesten oppassen met onze diepgang, op gegeven moment hebben ze het ons zelfs afgeraden, maar het gaat prima. We zoeken de juiste plaatsen uit, Jo aan het roer en ik sta netjes op uitkijk op de punt voor de koraalkoppen. Wat een team!

Hanne punt

Galliot rots Sunset

We komen op afgelegen plaatsen waar helemaal niets is en houden er strandbarbecues met een groot kampvuur (met achteraf honderden muggenbeten als gevolg!). Het is het meer dan waard. Dan komen we weer op een plaats met iets meer leven waar er elke dag als de vissers met hun vangst terugkomen de haaien en roggen liggen te wachten op eten. Het zijn allemaal verpleegstershaaien en volledig onschuldig oma’s! Kan ook niet anders met zo’n naam hé. Een topattractie voor de kinderen! Aren is weer z’n sociale zelve en als een vrouw hem aanspreekt in zijn taal is hij stomverbaasd! Ze had volgens hem wel een vreemd accent dat hij van ergens herkende en kwam er zo achter dat het Afrikaans was. Ons het baie geniet!

Kampvuur Nina kampvuur

Aren haai Haaien

Huisjes staniel Vissers
Nu liggen we in Warderick Well’s, Exuma park. Een beschermd natuurgebied. Het is een baai waarvan een groot stuk droogvallend is. Er rond is een soort natuurlijke vaargeul waar boeien liggen. Om er de natuur te beschermen mag je hier niet ankeren. Als het getij keert en eb wordt komt er een groot deel poederwit zand tevoorschijn te midden van het meest heldere water ooit gezien. Dan kun je gewoon wandelen van boot naar boot met af en toe een rog dat je volgt. En wat hebben we er gedaan? Gaan op aperitieven natuurlijk!

Apero strand uitzicht

smiles Hanne

Er lopen hier ook enkele mooie wandelpaden en er wordt veel aandacht besteed aan de natuur. Wist je dat een sigarettenpeuk nooit vergaat? De natuur voor een schoen/sandaal 50 jaar nodig heeft en voor een blikje 400 jaar!!! Zelfs een appel heeft 2 maanden nodig om te vergaan. Hier ligt een groot walvisskelet aan de kust, gestorven door ons afval. De kinderen worden er stil van en wij ook. Zo word je weer eens met de neus op de feiten gedrukt hé.

Walvis Natuur

wells
We zijn ook zuinig met onze voorraad en water. Hier is weinig te verkrijgen en hetgene je vindt is prijzig. Van Henk en Mariëlle van Anne Wolter krijgen we nog héél wat broodmixen. Ze hebben er nog een massa over. We bakken weer volop brood en al zeg ik het zelf, we zijn hier best goed in geworden op ambachtelijke wijze ;-).

Ondertussen naderen we de oostkust van de US. Via enkele grotere trips langs Nassau en nog enkele prachtige cays denken we ergens in de loop van volgende week in Cape Canaveral te zijn. Het gevoel we hierbij krijgen is dubbel. Wij kijken enorm uit naar de US, maar beseffen ook dat het onze laatste dagen voor anker zijn met sMiles. Onze laatste dagen zwemmen achter de boot in warm helder water….dit kan niet meer aan de oostkust.

Ook onze terugvlucht ligt vast vanuit New York. 29 juni zetten we weer voet op Belgische bodem. Voilà, ’t staat vast, ‘t is een feit en ’t moest er ne keer van komen. Maar wat genieten wij intens ondertussen! En eerlijk, kijken stilaan ook uit om onze familie en vrienden terug te omhelzen. Het voelt goed zo, volledig in evenwicht en…. bijna voldaan.

Hanne

 

Bahama’s II

Gangsta’s paradise!

Laat ons de draad weer oppikken bij de overtocht vanuit Puerto Rico. Het was de meest relaxe meerdaagse tocht die we gehad hebben! Een constante passaat, rustige zee, lekkere vis gevangen én tijdens onze laatste nacht nog een volledige maansverduistering er boven op! Wat wil je nog meer? In net geen vier dagen hebben we de 500 mijl naar onze eerste stop op de Bahama’s afgelegd. Tegen de middag lieten we ons anker vallen in Abrahams Bay, Mayaguana. Vele malen hebben ze ons gezegd dat de Bahama’s het mooiste water heeft dat we in ons leven ooit zullen zien. Wel, ze hebben niet overdreven. Het is zo helder en overdag lijkt het alsof er van onder licht naar boven schijnt. Heel de boot kleurt er blauw-groen van… locals noemen het “aquamarine blue”.

scully vissers

De volgende dag zijn we gaan inklaren in het mini dorpje. Over heel het eiland wonen maar 350 mensen, iedereen kent iedereen, stuk voor stuk heel relaxe en vriendelijke mensen. Zo leren we Scully kennen, die ons alles over zijn eiland wist te vertellen.

Ten tijde van de koude oorlog met Rusland was er een Amerikaanse basis op het eiland, onderdeel van het rakettenschild tegen eventuele aanvallen. Het leger had er ook een militaire luchthaven aangelegd. De restanten zijn nog steeds te bezichtigen. Na de koude oorlog werd alles verlaten, het eiland was terug aan de Mayaguanas… Scully glunderde en met een big smile zei hij “it became a gangsta’s paradise”. Meerdere malen per week maakte drugskoeriers gebruik van de landing en startbaan, steeds met grotere vliegtuigen werd er drugs van het ene in het andere vliegtuig geladen en naar wie weet waar vervoerd. You don’t wanna know how many tons of coke and ganga have been on this island. Zelfs nu staan er nog her en der vliegtuigen wrakken, alle stoelen er uitgehaald om zoveel mogelijk te kunnen vervoeren. Sommige hebben kogelgaten van schietpartijen.

vlieg2 vlieg1 vlieg3 vlieg4 kogelgaten

Een halve dag zijn we samen met Scully op pad geweest, een bijzondere man die ons een unieke uitstap heeft bezorgd!

groep
Door de beperkte ankermogelijkheden zijn we op dag 3 al doorgevaren naar Conception Island. Eén etmaal varen én weer viel onze mond open van de prachtige natuur. Een sprookje! We lagen er samen met de Anne Wolter, waar we nu al een tijdje mee optrekken. Ze hebben ook kinderen en we kunnen het best wel goed met elkaar vinden. Het eiland is onbewoond, ongerept én met een groot zandstrand! Ideaal om pasen te vieren. We hadden heel de baai voor ons alleen.

strand 3 strand2 zee strand1

En ja, de klokken waren ons niet vergeten! Al hadden ze wel hun chocolade ergens in de VS gaan halen… hij smaakt absoluut niet zoals onze Belgische chocolade!

nina ei aren ei
Als de kids op het dek aan het vissen waren, zwom er lang een redelijk grote haai rond de boot, wellicht aangetrokken door de vele kleine vissen die ze hadden gelokt met aas. Bij wijze van test ben ik hard in het water beginnen trappelen om hem weg te jagen… zonder resultaat. Ze zouden volgens onze gids niet aanvallen, maar ik vertrouw het toch niet!

boot1 classic
Sinds eergisteren liggen we in George Town, bij de Exuma’s. Dé plaats om terug te bunkeren… alles is weer is op! 90% van de cruisers hier zijn Amerikanen. Heel vriendelijk en behulpzaam… De komende 2 weken varen we in een paar dagtrips en 2 langere trips tot aan de oostkust van de VS. Op eigen kiel tot aan het continent aan de overkant van het water. We zijn er bijna, de laatste loodjes…

Vrolijk paasfeest!

Jo

Bahama’s

We varen weer wat verder!
Volgende stop Conception island op zo’n 24u varen.

Dit keer niet alleen maar samen met een andere cruising family uit Nederland met hun boot Anne Wolter. Big fun voor de kids!

Het weer is rustig en we speuren de horizon af op zoek naar paasklokken!
Uitgebreide verhalen volgen zeker nog.

sMiles x

Bahama’s

sMiles ligt achter haar anker in het meest heldere water! Mayaguana, Abrahams Bay is paradise en heel afgelegen. Meteen een welkom door een mega pijlstaartrog!
Onze 4 dagen waren rustig en vlot, maar nu wat slaap inhalen.

The sMiles

Puerto Rico II

Van hitte naar koude

Drie dagen hebben we hier rondgereden en er is nog zoveel te ontdekken! Maar we moeten keuzes maken. We hebben de sfeer kunnen opsnuiven van dit mooie eiland. Van stad naar natuur en terug.

Aren-Nina auto

De hoofdstad San Juan viejo is prachtig! Mooie gekleurde huizen, leuke ontspannen sfeer, ontzettend vriendelijke mensen, kleine gezellige boetieks en een groot stuk geschiedenis. Wij hadden hier gerust nog een dag kunnen rondlopen maar de combinatie hitte en kinderen gaan nu éénmaal niet samen.

San Juan 1 San Juan 5

San Juan 3 San Juan 2 San Juan 4 Duifjes

Dan zijn we de natuur in gevlucht, naar de rust en om wat verkoeling op te zoeken. We zijn er beland in een prachtige lodge middenin het regenwoud. Ze hebben er 20 afzonderlijke houten hutjes op palen omringd door prachtige bloemen en planten. Eenvoudige kamers, maar net dat in combinatie met de sfeer en energie maakte het voor ons luxueus. Het kleine terrasje met zicht op het regenwoud was voorzien van een cocoon plekje met hangmat. Overal in Puerto Rico zie je trouwens hangmatten, elk huis heeft er één. Het zwembad met vers bronwater was een verwelkoming na de hitte. We hebben er heerlijke typische pure gerechten gegeten en je kon er zelfs yoga volgen. Een klein paradijsje op aarde, Casa Grande mountain retrait.

Casa Pool

Hangmat

De dagen erna hebben we de grotten Cueva Clara bezocht en de grootste radiotelescoop ter wereld. Twee totaal verschillende dingen. Ongelofelijk dat er zo’n grote sprookjesachtige grot bestaat met prachtige natuur formaties waar 100 000 vleermuizen wonen en ongelofelijk dat m’n zo’n grote telescopen kan ontwerpen en bouwen. Tot op heden nog geen buitenaards leven ontdekt! Jammer… (de telescoop zie je ook in Golden Eye – James Bond)

Cueva clara 1 Cueva clara 2

Telescoop

Onze 2de overnachting ging al eerder in de richting van een meer toeristische plek. Lag strategisch, maar daar stopte het dan ook. Maar er was wel een TV! Een TV met een cartoon network…

Verder hebben we in een hevige regenbui gezeten middenin een grote file bij San Juan. Héél even leek het net België. En dat autorijden…tja…dat blijft telkens wennen…met sMiles daarentegen hebben we nog geen enkele file tegengekomen.

We hebben een goed gevoel bij Puerto Rico ook al is het “very American”. Overal vind je er mega warenhuizen, altijd ketens en fastfood restaurants waar dan ook steevast de airco een vriespunt bereikt. Ik kan er maar niet aan wennen, die airco…In elke winkel, café, restaurant zie je dan ook één persoon in een dikke pull. 🙂

Nu zijn we weer klaar voor de rust. Vandaag varen we verder naar de Bahama’s richting het eiland Mayaguana. We zullen hierover ongeveer vier dagen varen. Eigenlijk ook meteen onze laatste langere trip. Internet zal weer schaarser zijn, maar via onze satelliet telefoon houden we Kevin op de hoogte en hij zal onze posts opvolgen. Dank je kevin!

Na regenwoud terug klaar voor “cristal clear water” en poederwitte stranden!

Ondertussen tikken onze negentig dagen verder. 1 juli moeten we ten laatste de States verlaten, toch als we geen illegalen willen worden.

Hasta luego

Hanne

Puerto Rico

Aie aie aie aie aie aie Puerto Rico !

We zijn weer een stempeltje rijker in ons paspoort. Een mooie dikke vette stempel met toegang tot de US en all US waters! Wij meteen sMiles gaan inklaren op de US Virgins in St. Thomas. Eigenlijk gewoon even in transit, want de dag erna onmiddellijk koers gezet naar Puerto Rico. Deze bestemming stond niet op onze planning, maar het trok ons zo aan dat we Turks and Caicos links laten liggen. Deze eilandengroep is een beetje zoals de Bahama’s en aangezien we enkele weken door de Bahama’s gaan cruisen hebben we zo het gevoel dat we dan ons portie strand gehad hebben.

Bonito Flag

Nina St Thomas

De zeiltrip naar hier was er een vruchtbare. Na lang nog eens een bonito en een kingfish gevangen. Hallelujah! En na lang ligt sMiles terug in een haven. Onze vangst was veel te veel voor ons dat we gedeeld hebben met de steiger. Tot grote vreugde van medezeilers. We leren een Amerikaans koppel kennen dat vijf jaar in België heeft gewoond. Zo zie je maar, ons landje staat zeker op de kaart!

King 1 King 2

King 3

King 4

Vanaf nu zijn er ook wat strengere regels wat douane betreft. Voor aankomst dienen we altijd even te bellen dat we eraan komen en moeten we naar een specifieke haven “port of entry” varen. Enkel de kapitein mag de boot verlaten om dan in te klaren. Wij hoppen er dan altijd even achteraan om effectief te bewijzen dat wij het wel zijn op die foto’s in ons paspoort. Nu liggen we in Fajardo, Puerto del Rey. De naam Puerto Rico is hier zeker op z’n plaats. Deze haven telt 750 plaatsen en ligt letterlijk vol met grote blinkende vissersboten. Varen doen ze er niet echt mee, het is meer een statussymbool horen we van locals. In België een Porsche, hier een vissersboot. 🙂

Het water in de haven is gratis en we storten ons meteen met ons vier op sMiles. Ze schittert weer als nieuw en moet zeker niet onderdoen voor al de rest hier! Ook de motor is weer als nieuw na een groot onderhoud.

Buiten de haven hebben we nog niet echt iets gezien. Maar er heerst een andere sfeer. Héél aangenaam, veel minder toeristisch, geen charterboten en terug Spaans. Voor de komende dagen hebben we een auto gehuurd en trekken we erop uit. We gaan ook voor de eerste keer ergens anders overnachten. Je hebt hier een groot aanbod aan kleine paradors, bed & breakfast of bij mensen thuis…Wij staan te popelen om de grotten te ontdekken, een stukje regenwoud en de stad San Juan!

Voor de liefhebbers…

http://youtu.be/1ezoHD_FynQ

Vaya con dios

Hanne

British Virgin Islands III

Customs & Immigration

De afgelopen week zijn we blijven rondzwerven op de BVI… op zoek naar een rustig plekje waar we ongemerkt ons ding konden doen. Rustige en verlaten ankerplekken zijn er bijna niet te vinden.  Of zijn we het nu zo al gewoon dat we de lat steeds hoger leggen in ons verwachtingspatroon?

glasoven glaszeepaard

In Cane Garden Bay brachten we een bezoek aan een glasblazerij.  Ze herwerken “zwerfvuil” glas tot kleine kunstwerkjes.  Aren en Nina waren ontzettend gefascineerd door heel het proces.

glaskijken

Na een paar dagen toeristische drukte zijn we maar teruggevaren naar ons favoriete baaitje op Norman Island. We hebben sMiles met een lang ankertouw vastgebonden aan een boom op het land. Zo konden de kids zelf veerpont spelen met de dinghy.  We hebben ze 2 dagen lang niet gehoord!

pond1 pond2

Verder hebben we ons nog eens verdiept in de voorwaarden om de VS binnen te mogen varen. In principe hebben we een visum nodig dat we in België al hadden moeten aanvragen als wij met de boot VS wateren binnenvaren.  Maar die hebben we niet.  Nu is er voor cruisers een zijdeur om langs de US Virgin Islands binnen te komen.  Dan moeten we eerst met de ferry naar de hoofdstad varen van de USVI, paspoorten laten afstempelen voor een 90 dagen visum, terugkeren met de ferry, de dag erna met sMiles binnenvaren en de boot inklaren.  Maar de combinatie om onmiddellijk met sMiles naar daar te gaan was onmogelijk.  Omdat het ons niet duidelijk was of we die 90 dagen overal in de VS mochten doorbrengen zijn we dit gaan navragen bij 2 verschillende officieren van Customs & Immigration. Met resultaat dat ze elkaar tegen spreken.  De USVI officier zegt dat we perfect 90 dagen mogen reizen met de boot in de VS, eender waar.  De officier van Puerto Rico (behoort ook bij VS) zegt dat de toegang met het zijdeur visum enkel telt voor de Amerikaanse Caribische eilanden én NIET de oostkust.  Geen paniek, er zijn ons al genoeg boten voorgegaan die doorgevaren zijn tot de oostkust… maar we vinden het toch wel spannend!

ninagitaar savan johaar

Verder gaat ook bij ons het leven rustig zijn gangetje.  Les geven, filosoferen, musiceren, plannen maken voor de toekomst, kappertje spelen,  aperitieven, snorkelen, sterrenbeelden zoeken vanop het voordek (Nina blijft maar zoeken naar de grote en kleine beer, ze begrijpt er niets van.)

arenhaar arenschouders ninabril

Indien alles volgens plan verloopt varen we morgen met de ferry naar de USVI én terug… kwestie van de juiste procedures te volgen! Volgende keer bloggen we dus vanop Amerikaans grondgebied!

YES SIR!!

Jo

joselfie schouders

PS: onlangs hebben we een Zwitserse boot ontmoet die een heel spannend verhaal aan ons wist te vertellen over een Belgische boot die een heel zware oversteek gehad heeft, bijna gezonken was, met een zoon die een sleutelbeen gebroken had!  Je moet het maar meemaken… 🙂

PS2: voor het gemak van onze sponsors zullen we het cliniclowns traject laten doorlopen tot de eindbestemming van sMiles in Charleston.  Nogmaals 1000 x dank voor alle steun!

clini onelove

British Virgin Islands II

Treasure Island

Onze eerste week BVI was letterlijk en figuurlijk nogal bewogen.  De afgelopen 2 maanden zaten we steeds tussen andere cruisers op rustige ankerplekken.  Onder cruisers zijn er onbesproken regels over waar te ankeren, hoe je met je dinghy voorbij andere boten vaart, hoe luid het volume ’s avonds in de kuip is, enz. 

nina dinghy aren jump

Hier zijn de rollen omgedraaid!  95% zijn Amerikaanse toeristen die hier voor hun vakantie een jacht of liever nog een grote catamaran huren waar ze dan met teveel mensen op zitten (hoe zijn we zelf geweest??).  De populaire ankerplekken liggen vol. 50 boten is absoluut geen uitzondering… er  zijn zelfs plekken waar er 100 mooring boeien liggen (Bight bij Norman Island).  Als de avond valt, komt de drank boven, gaan de BBQ’s aan en brullen ze luidkeels hun favoriete songs mee.  Tot overmaat van ramp waren de eerste 6 nachten heel oncomfortabel door een deining met een onverklaarbare reden.  Waar we ook gingen liggen, sMiles rolde heel de nacht door alsof we op zee aan het zeilen waren. Je begrijpt dus dat we ons al afvroegen of we het wel de geplande maand zouden uithouden.

smiles mast selfie

Toen de maat vol was zijn we bij locals ten rade gegaan over de “secret anchorages”.  Ten noorden van Norman Island (voor de locals Treasure Island, er werd ooit een oude piratenschat gevonden ter waarde van 450.000 USD) ligt er een kleine baai “Benures Bay”. Wat een plek!! Het water vlak als een meer, helder als een glas water, het mooiste koraal dat we al ooit gezien hebben.

aren water ben mast

Pijlstaartroggen en zeeschildpadden zwemmen onder de boot door. Aan het kiezelstrandje loopt een klein padje de heuvel op, de uitzichten zijn adembenemend!

smiles bomen

GEEN Amerikaanse toeristen in de wijde omtrek te bespeuren!  By far de beste ankerplek die we al gehad hebben.  We voelen ons helemaal deel uitmaken van de natuur rondom ons. 

jo nina kiezelstrand

nina loop aren loop

Opstaan met het gefluit van de vogeltjes, een frisse duik , rustig ontbijten, school, ‘s namiddags zwemmen achter de boot, wandelen over de kliffen op zoek naar schatten, snorkelen langs het rif… en als de avond valt en de zon met een rode gloed achter de heuvels verdwijnt, dan gaan we met z’n vieren heel dicht bij elkaar op het dek zitten (of op het bed liggen met het luik open) en kijken naar de sterren die één voor één verschijnen. Op de achtergrond krekeltjes en de golven die zachtjes uitrollen op het strand.  Dan voelen we ons intens met elkaar en de natuur verbonden en beseffen we weeral eens hoe bevoorrecht we zijn dit unieke avontuur te mogen beleven.  We zijn er blijven liggen tot al ons eten op was.  Vandaag zijn we naar Road Town gevaren op Tortola.  We liggen er voor anker in de havenkom van Village Cay marina.  Ideaal om ons terug vol te laden en dan weer te vertrekken naar een ander magisch plekje… hopelijk komen we toe met onze 30 dagen cruising permit.

El capitano voelt zich weer opperbest in zijn liefdesschuitje… benieuwd waar de wind ons de komende weken weer naartoe brengt?

We dragen jullie allemaal een heel warm hart toe,

Jo