‘Life is like a box of chocolate. You never know what ya gonna get.’
‘Forrest Gump’
Het afgelopen jaar was voor ons een buitengewoon heerlijke doos chocolade!
Herinner je je deze film nog? Mooie groenen lanen met overhangende bomen. Parken met tientallen bankjes. Dat is Savannah in Georgia. Sinds enkele dagen liggen we in de marina bij Thunderbolt, niet ver van downtown Savannah. Hiermee hebben we meteen ook onze laatste nacht op zee met sMiles achter de rug. Er was weinig wind, bijna geen deining (mag ook wel eens hé) en een heldere sterrenhemel. Net voor we de nacht ingingen werden we verrast door een grote school dolfijnen! Alsof ze het voelden, ze wilden erbij zijn, ons moment…Het was magisch!
Savannah is lieflijk, romantisch, heeft sprookjesachtige huizen en er hangt een gemoedelijke sfeer voor toch wel een grote stad. We wandelen veel, reizen rond met het openbaar vervoer en in gedachten flitsen we even terug in tijd waar de dames rondliepen in grote hoepelrokken, hoeden en parasols tegen de zon. Dat moet pas iets geweest zijn!
We gaan op zoek naar het beroemde bankje van Forrest Gump. Maar onze teleurstelling is groot als blijkt dat dit nu ergens in een museum staat. Het werd letterlijk stuk voor stuk geplunderd en mensen verkochten hun stukjes dan weer voor veel geld. Tja…waar ne mens al toe in staat is.

Maar de omgeving hier in de stad is prachtig. We wandelen over één van de vele kerkhoven. Voor ons misschien wat vreemd. Voor hen één van de favoriete plaatsen om doorheen te wandelen. Graven van de jaren 1800. Het heeft iets rustgevend, sereen, bizar genoeg.

Straks varen we richting Hilton Head Island. Niet ver van Savannah, maar meer naar de kust. We hopen terug te ankeren, naar het strand te gaan, fietsen te huren en natuurwandelingen te maken voor we volgende week definitief de haven van Charleston ingaan.
De terugkeer nadert. Soms zitten we met onze gedachten thuis en komt het genieten wat op de achtergrond. Soms zitten we volop in het NU en lijkt België veraf. Bijna surrealistisch zelfs dat we er binnen enkele weken weer staan, we zitten met vragen en ja…wat zenuwen. Betrapte me er ook op dat ik gisteren voor de eerste keer in een jaar weer naar het weer in België keek. Gisteren dan toch maar even enkele winkels binnen geglipt voor lange broeken! Hebben we niet meer. Het is zonnig in België, absoluut, maar als de thermometer hier enkele dagen terug op 19 C° stond ’s morgens, zaten ze hier in dikke pulls en bijna mutsen en al aan tafel. Lijkt crazy hé! ’t Is gek hoe een lichaam zich volledig aanpast na lange tijd. Trouwens die lange broeken, we wennen er niet aan. Om nog maar te zwijgen over kousen!
In onze koffer zit straks dan ook een zon aan 30 graden. Punt uit, ze gaat mee!
Hanne
Ps. Dank je aan iedereen voor de leuke verjaardagswensen voor Aren. Hij straalde! Hoe hebben we gevierd? Rustig voor anker midden in de natuur met taart en een legobouw namiddag.











