Wax on, wax off!
Karate kid is er niets tegen! Discipline en doorzetting! “Chakaaa”! Zonder zonnebril is het onmogelijk om nog buiten te komen. sMiles geeft licht!
Iedereen helpt waar kan. De kids en Jo vooral buiten en ik binnen… met minder zon en terug wat wallen onder de ogen. Maar voor een goed doel hé.

Nina loopt de steigers af (wees gerust, altijd met reddingsvest) op verkenning. Als ik haar vraag wat ze gaat doen zegt ze: “ik ga wandelen en een beetje praten mam. Ik versta er wel niets van, maar ik zeg gewoon, no and yes and me from Belgium.” Et voilà daar gaat ze. Nog maar vijf hé! Ze gaan ook geregeld samen op wandel. De benen strekken tussen het poetsen door.
Aren speelt veel met z’n Lego. Bouwt van alle soorten creaties en samen met Nina gaan de gesprekken dan over “jij moet nog gaan inklaren bij de douane hé” of “deze moeten we nog waxen of polishen”. Zalig! 🙂
De valiezen zijn gekocht en worden stilaan gevuld. Kajuiten worden langzaam leeggemaakt en de tekeningen gaan in een doos. We hebben ook twee dozen gevuld met boeken en spelletjes waar we geen afstand van konden doen en onze laptops. Deze zijn verstuurd naar New York en gaan terug de oceaan over samen met Anne Wolter. Hun boot wordt door een crew teruggevaren begin juli. Zij vliegen dan ook terug naar Nederland. Zo geraakt alles voor een aanvaardbare prijs (was anders zo’n $600) terug bij ons. Dankjewel Henk en Mariëlle!
Ondertussen hebben we ook al een goed idee van Charleston. Het is zoals zovelen al zeiden een mooie stad met weer eens prachtige huizen! De temperaturen blijven boven de 30 graden en verkoeling zoeken is moeilijk. Al bij al doen de kids het fantastisch, want voor hen is dit niet de meest leuke fase van de reis.
Jo en ik hebben besloten om zondag sMiles te verlaten en nog enkele dagen een hotel in de buurt op te zoeken, voor we doorvliegen naar New York. Op Aren en Nina’s voorkeurslijstje, natuurlijk een zwembad! We gaan ons best doen. Zo kunnen we de laatste finishing touch doen bij sMiles, want leven aan boord en haar klaarmaken voor de verkoop met kids is op z’n minst a challenge. 😉
Maar alles vordert goed en elke dag is weer een stapje verder. De mensen op de steiger zijn alvast positief aan hun reacties te horen. Fijn gevoel, maar ook een beetje dubbel. Dus we geven het een seizoen de kans hier. Als ze niet verkocht is voor de één of andere reden, komt ze terug. Dan zeilt Jo volgend jaar sMiles terug naar Europa.
Wij zitten dan misschien met ons hoofd bij karate, hier is het volop voetbal! Ze kwamen meteen de steiger op, your country won, Belgium won! Onze Belgische vlag hangt nog steeds achteraan.
Go Go Go Devils Go!!
Hanne










Man,man,man…ik ga jullie blog zo hard missen!
Maar binnen een week zie ik jullie weer helemaal LIVE!
I like it! 🙂
Smak pipke
hoi reizigers van het eerste uur,
Nu begint het echt wel te korten, nu al mis ik jullie verhalen, reikhalzend keek ik altijd uit naar meer.
Berg al die mooie herinneringen maar goed op en geniet tot de laatste minuut.
Tot gauw, wens jullie alvast een behouden thuiskomst …
Adelheid en meisjes
dag allemaal, ik wens jullie een hele goede terugreis. Jullie mogen terecht fier zijn op jullie kinderen! Zo braaf en flink tijdens de opkuis, kan mij voorstellen dat het niet altijd even makkelijk is.
Geniet nog van de laatste dagen en hopelijk zien we elkaar eens om de verhalen ‘live’ te horen.
Veel groetjes
Liesbet en co
X