Van in het begin heeft Jeroen met ons mee gevaren.Ook voor al de werken aan de boot stond hij steeds paraat in barre omstandigheden. Door hem hebben we de tijd gekregen een evenwicht te vinden in ons nieuwe leven. Nu is het moment gekomen om dit avontuur verder te zetten met ons vier.  No more babysit, dekknecht, stuurman, kok, poetshulp, zeiltrimmer, technieker… drinkebroeder 🙂 (De afspraak was dat als Jeroen van boord ging, we geen alcohol meer drinken). Dag 1 “So far, so good!”.

Jeroen, je zit in ons hart! You are really one of a kind. Ik hoop dat we jouw ‘positivisme’ kunnen overnemen en verderzetten. Afscheid nemen, het zal ons nog vaak ontmoeten deze reis, het went nooit.

De aanhoudende zuidwester en een lage drukgebied in de Golf zorgde ervoor dat we enkele dagen in Ria de Cedeiro zijn gebleven. Een prachtige mooie groene ria (een ria is een riviermonding). We lagen voor anker en hadden de tijd om rustig te verkennen. Het ziet er allemaal heel ruig en groen uit, net of je in de Ardennen ligt met een boot… wandelen, mooie uitzichten, lokale kleine kermis en BBQ op een klein zandstrand met de hele bende. HEERLIJK is dat en meteen een mooie afsluiter met Jeroen.

Na het vertrek van Jeroen zijn we doorgevaren naar La Coruna, onder ons vier. Het lijkt of het avontuur nu pas echt begint. Nu moeten we het waarmaken!

De voorspelling van golven van 1 à 2 meter bleek niet te kloppen, noch de windvoorspelling. Jawadde zeg, een pittig tochtje opkruisen tot in La Coruna met wind op kop. Nina heeft moeten overgeven. Voor de eerste keer. Daarna was ze meteen weer blij koekjes aan het eten. Gisterenavond zijn we in La Coruna toegekomen. Terug in een haven. Een grote haven. Het ideale moment om grote kuis te houden. Is hoog nodig. Alles wordt gewassen, lees alles: de boot, de lakens, handdoeken, kledij en wij zelf! Oh ja en we hebben een vlotte internet verbinding, love it! Tja….technologie en contact, toch niet altijd los te laten. Het hoort er voor een stuk gewoon bij, de dag van vandaag.

Morgen La Coruna verkennen. Het lijkt ons wel een leuke plek. Even de drukte opzoeken na de rustige ria’s. Daarnet al even naar het zwembad getrokken. Ik denk dat héél Spanje er zat!

En wat hebben we geleerd deze week:

• Dat vissen niet bijten aan ons aas als we sneller dan 4 knopen varen (wat we altijd doen)
• Dat alle kleren en lakens wassen een hele dag duurt
• Dat als je niet bij je wasmachine blijft wachten, anderen je kleren eruit halen voor het gewassen is en op de machine leggen.
• Dat we niet meer gaan vertrekken als de weersvoorspelling twijfelachtig is.

No worries, foto’s volgen nog.

Er zijn boeken en webpagina’s volgeschreven over hoe en wanneer je de beruchte golf van Biskaje moet oversteken… met de nodige rampverhalen. Het juiste moment kiezen is dus van essentieel belang. Zeker met Aren en Nina aan boord moet het risico op zwaar weer zoveel mogelijk vermeden worden. Initieel was de strategie voor de oversteek te wachten op een weerbeeld met minimum 4 dagen wind uit noordelijke sector onder 5 BF. Met ruime wind recht naar La Coruña.

De weergoden schotelen ons echter een ander voorstel uit hun wolken. Nog minstens een week blijven wachten in Frankrijk of meehoppen in een boog aan de rand van een hoge druk gebied naar het zuiden. Het voordeel  van hoge druk is rustig stabiel weer. Het grootste nadeel is te weinig wind met veel motoruren. Met 200 liter diesel, kisten vol lekker eten én goed gezelschap aan boord nemen we graag het risico van te weinig wind. Samen met Xiu varen we 21 juli om 17u de franse wateren uit naar het zuiden. Onze eerste meerdaagse oversteek! We houden visueel contact…  zij aan zij varen we de nacht in… Igor en Hannelore van Xiu zijn al jaren wedstrijdzeilers… over de radio horen we  “Gaan voor het optimum sMiles!” Om 23u in de schemer varen ze nog vlak naast ons om een cursus zeiltrimmen te geven zodat we met de weinige wind die er is toch de hoogste snelheid uit de boot kunnen halen… met resultaat!

Tegen dat onze wegen gaan scheiden zijn we volleerde zeilers en navigators. 🙂 We zijn ze heel dankbaar voor hun geduld (hun boot kan veel sneller dan de onze, maar toch houden ze in om op ons te wachten). 

‘s Nachts lopen we wachten van 2u, uitkijken naar andere schepen, zeilen checken, koffie maken én kijken naar dolfijnen, dolfijnen, dolfijnen!  Heel de nacht zwemmen ze vlak naast onze boot… tot de middag wanneer we in heel diep water varen, komen ze regelmatig een bezoekje brengen. Zelfs een walvis! Tot groot plezier uiteraard van de kids. Zo varen we over een bijna vlakke zee naar Spanje. We vervelen ons geen seconde aan boord, kinderen spelen in hun kajuit, kijken een filmpje, luisteren muziek, snoezelen, knutselen (dank je Jeroen!) én om 16u aperitieven (non alcoholic) met spelletjes in de kuip… We vissen ook, maar tot nu toe zonder resultaat. We genieten van ons andere leven, met momenten nog op zoek naar een evenwicht, maar heel dicht bij elkaar, met veel liefde, op de steeds veranderende zee onder een stralend blauwe hemel.

Woensdag ochtend om 2u ’s nachts varen we Ria de Viveiro binnen, 55 uren gevaren en 299 NM afgelegd. Moe maar voldaan. Ons eerste grote traject van sMiles zit er op 716 NM van Port Zélande tot Ria de Viveiro. Klaar voor nieuwe avonturen!  Inschrijven voor “Every mile a sMile” kan uiteraard nog steeds door ons een mailtje te sturen! Sponsors, jullie krijgen nog een mailtje met de nodige info.

Via de travelmap op onze site kun je de route goed volgen.

Aren kwam me vanochtend wakker maken dat de vislijn strak achter de boot stond… verdwaasd gaan we naar buiten kijken.  De lijn staat inderdaad strak onder de boot. En wat hebben we geleerd vandaag… altijd de vislijn HELEMAAL opdraaien vooraleer we gaan ankeren en achteruit varen om het anker vast te trekken!!  Om 8u30 al het water in om de warboel uit de schroef te halen… ons duur aas zijn we kwijt.  Nu niet dat we er al iets mee hadden gevangen. 🙂

De baai waar we liggen is omgeven door rotswanden waar naaldbomen op groeien, ziet er ruig verwilderd uit en het ruikt heerlijk.  Weeral zaten er tuimelaars rond de boot tijdens het ontbijt… een spectaculair ontvangstcomité.

Jo

Sneller dan verwacht. Maar na lang bestuderen van de weerkaarten en berichten hebben we besloten om straks op 16u te vertrekken uit Camaret. Ze voorspellen niet zoveel wind, maar wel weinig zeedeining en rustiger. Toch vrij uitzonderlijk voor deze regio. Let’s hope!

We gaan ervoor. Best wel spannend. Boodschappen gedaan, watertanks aangevuld, boot proper maken en nog tanken.

Als alles goed gaat komen we dinsdagavond/nacht of woensdag ochtend aan in La Coruna, zo’n 330 mijlen varen

Viva Espagna!

Slechte verbinding en soms zelfs geen internet zorgt ervoor dat we serieus achter staan. Hieraan zullen we moeten wennen. Van altijd bereikbaar naar niets! Afkicken 🙂

Boulogne-sur-Mer – Fécamp – woensdag 10 juli

Doordat het een hele dag varen is tot Fécamp varen we héél vroeg uit. Opa Afrika loopt de hele pier mee af tot aan het einde om ons een goede vaart te wensen. De weersvoorspellingen zijn goed met in de loop van de namiddag meer wind. Onze dag begint heerlijk! Een rustige zee met een perfecte wind. Rondom ons enkel water, een zéér speciaal gevoel. De wind begint meer toe te nemen en de golven groter. Na een tijdje is het een echte schommel geworden. Niemand is echt ziek, maar super fit voelen we ons nu ook niet. Op gegeven momenten hebben we zelfs pieken van 8 beaufort. sMiles wordt  helemaal opgetild door de golven en al snel volgen onze eerste zoute douches van golven die breken tegen de romp. We bereiken Fécamp tegen de late avond. De ingang van de haven is zéér smal, vlakbij het strand en dat met laag tij en hoge golven. De vaargeul heeft op de kaart maar net genoeg diepte voor er door te kunnen varen… Adrenaline rush! Jo vaart sMiles vlot binnen

.

De dag erna moeten we toch allemaal bekomen en Igor van de Xiu komt ons feliciteren. Ook zij zijn verrast door het weer en bezorgd om ons. Fécamp is rust. We liggen naast de Strooming van Annie & Danny. De kinderen hoppen weer van boot naar boot. Je hebt hier een mooi groot strand aan de krijt rotsen. Aren wil absoluut een fossiel vinden. Hij wil dan nog steeds graag paleontoloog worden. En hij komt toch wel niet terug zeker met een fossiel ! Een echte speurneus.

‘s Avonds zitten we meestal allemaal even samen om de planning en bestemming van de dag erna te bespreken. Annie & Danny van de Strooming keren terug naar België tegen begin augustus, maar als Annie zich minder goed begint te voelen, besluiten ze de dag erna terug huiswaarts te keren. Onze wegen scheiden. We hopen dat Annie er snel door is en ze hun reis kunnen verder zetten.

Fécamp-Saint Vaast – vrijdag 12 juli

Xiu en sMiles vertrekken samen, Xiu vaart naar Cherbourg en wij naar Saint-Vaast. Ze laten daar een gescheurd zeil herstellen. De trip naar Saint-Vaast is toch wel weer schommel, maar vergeleken met eergisteren beter. Het is een lange dag varen.  Doordat de haven enkel bij hoog tij in te varen is moeten we eerst ankeren in de baai er net voor. Ondertussen alweer 22u. De haven zou rond 23u opengaan. Nog een uur wachten tot hoogwater. Eens binnen, zoeken we een leuk plekje aan de steiger en is het meteen… zzzzzzzzzzzzz

Fécamp is echt een leuk haventje met een gezellige markt. ‘s Ochtends zijn Jeroen en Jo al vroeg uit de veren. Zonder het van elkaar te weten gaan ze naar de bakker om een baguette en brood te halen. Resultaat zijn 4 stokbrooden en een brood! We wandelen, doen inkopen, kuieren, eten oesters en ijsjes. Hier doen we het voor hé.

De wind is gaan liggen en het is lekker warm. Ik steek nog eens een deel was in en alles wappert aan onze reling in de zon. In de havens heb je telkens grote wasmachines ter beschikking. Het is ook bijna 14 juli, de Nationale feestdag en een lokaal muziekbandje zorgt voor de nodige sfeer. We volgen alles van in onze kuip (ons terrasje hé).

Saint-Vaast – Alderney – zondag 14 juli

Ze voorspellen vandaag 1 à 2 Beaufort en zon. Pfoeh ! A piece of cake vergeleken met de voorbije dagen. We varen door naar de Kanaaleilanden, naar het eiland Alderney en daarna door naar Guernsey. We horen hier alleen maar mooie dingen over en zijn nieuwsgierig. Voor we vertrekken krijgt sMiles een grote poetsbeurt. Iedereen helpt mee. Ze blinkt! Het werkt aanstekelijk want alle buren zijn ook aan het poetsen en wassen. 

De zee is een spiegel, lijkt wel een meer…de zon schijnt en we genieten volop. De kinderen tekenen, knutselen, lezen en leren Frans en euhh Engels. Even overschakelen nu.

Alderney-Guernsey

Alderney is maar een paar straten groot, lieflijk, ongerepte natuur en echt helemaal Brits. Net of de tijd is blijven stil staan. We liggen voor anker in een grote baai. Er is hier namelijk ook geen haven. We hebben ons voorgenomen een paar dagen te blijven. De kinderen hebben nood aan strand. Aren maakt hier natuurlijk meteen vrienden en ik ben verbaasd hoe vlot het gaat. Fantastisch hoe ze elkaar verstaan en de hele dag samen spelen. Well done!

Guernsey, het andere eiland ligt maar 3 uur varen van Alderney. Geen wind, dus motor varen. Xiu ligt er al en we zijn weer samen. We liggen ook hier voor anker en met de dinghy bootjes varen we van boot naar boot. Aren krijgt nog les in dinghy varen van Koen.  Iedereen laat naar bed.  Aren bij Xiu en Jasmijn bij ons in de kajuit met Nina. We nemen de bus en verkennen het eiland en het strand. Guernsey is mooi, maar duur én vol van gepensioneerde britten. 🙂

Guernsey-Camaret sur Mer -donderdag 18 juli

Vrijdag ochtend vertrekken we vroeg richting Frankrijk. We willen eigenlijk meteen door naar Camaret sur Mer. Dit wil zeggen een nacht doorvaren. Onze 1^ste nacht met sMiles. Spannend! Voor we de nacht ingaan worden we ineens verrast door een grote groep dolfijnen. Het is prachtig! Ze blijven wel een uur bij ons en tonen allerlei kunstjes. We zijn echt sprakeloos. Een dier dat we zo goed kennen en veel over weten, maar als je ze zo naast je boot ziet in de vrije natuur is het toch echt magisch. Het is rustig weer en het verloopt héél vlot. We draaien shiften van twee uur. M’n eerste wacht samen met Jeroen gaat goed, m’n tweede wacht moet ik toch echt wakker worden en heb het koud. We zijn gisteren morgen toegekomen in Camaret. Zo’n nacht kruipt wat in de  kleren en is nog wat wennen. Nu weer even rust, maar ook was doen, klussen en de blog eindelijk bijwerken. Het Belgisch gezin dat dezelfde dag als ons uit Blankenberge is vertrokken ligt hier ook. Zij zijn voor een jaar weg en hebben twee kinderen, Michiel is 7 en Feline 5. Aren en Nina zijn in de wolken!

Ondertussen bereiden we ons stilletjes voor op de Golf van Biskaje richting Spanje. Dit is zo’n drie dagen varen. Het is nu wachten op een gunstig weerbericht. De Golf staat een beetje berucht…

Leuk weetje: Ondertussen al zo’n 500 miles gedaan! Ons eerste traject zal tot La Coruna zijn. Dus CliniClowns volgers, we houden jullie op de hoogte!

sMiles

Via onze Flickr account kun je nog meer foto’s en filmpje bekijken: http://www.flickr.com/photos/smilesopreis/

Deze hadden jullie nog tegoed. Een dag vol emotie op camera vastgelegd.

Het afscheid afgelopen zondag, ja het laat een grote indruk op je na. Dat is het minste wat we hierover kunnen zeggen. We waren allemaal een beetje verdoofd en sprakeloos. Bedankt voor jullie vriendschap, enthousiasme, liefde, bezorgdheid en aanwezigheid. Bedankt voor die heerlijke potjes zelfgemaakte confituur, lekker flesje bier, inspirerende teksten en mooi verpakte snoepjes (die we midden op zee bij een groot gejuich hebben soldaat gemaakt!)

We verlieten Blankenberge met een heerlijk windje. Dat vroeg om onze genaker te testen. Een genaker is extra groot zeil om met weinig wind toch snelheid te kunnen halen. We hadden hiervoor Peter, een hele goed vriend met ervaring, gevraagd om mee te varen. En wauw, wat vlogen we over het water! We bereikten Nieuwpoort sneller dan voorzien. Hier hielden we een vrij korte stop, want de dag erna ‘s middags vertrokken we naar Cherbourg in Frankrijk. Of dat was toch de bedoeling…

Het kanaal doorvaren is op zich niet altijd evident. De wind kwam wel uit een ideale hoek, maar de golven kwamen zo’n beetje uit alle richtingen. Hier gingen we weer, zeeziek. Deze keer wel minder ellendig. Weer een stapje dichter bij m’n zeebenen. Jo, Jeroen en de kinderen hielden de sfeer er wel in. Jeroen heeft ons zelf een hele menu klaargemaakt. Petje af! De Noordzee, je dient er met zoveel factoren rekening te houden. Stroming, getijden, traffic lane, noem maar op.

Tegen de avond werd het rustiger en voelde ik me beter. Na overleg besloten we toch uit te wijken naar Boulogne. We vergeten het soms. We moeten ons niet afjagen hé, tijd is onze vriend. Dus hier zijn we, in Boulogne-sur-mer. Afkicken, nog zoiets dat “tijd” nodig heeft.

Wij hebben een heerlijke stranddag achter de rug en hebben ons 1ste bezoek al gehad, mijn vader en Viktoriya. 🙂

Morgen vertrekken we normaal héél vroeg om 6 uur richting Fécamp aan de Franse kust. Hoog tijd om erin te kruipen. Slaapwel!

Toch nog even laten weten voor wie morgen komt. We liggen in de Royal Scraphout Yachtclub van Blankenberge aan steiger 15. Er zijn hier namelijk verschillende clubs. Het is de haven die het dichtsbij het centrum ligt. Je kunt dit herkennen aan kleine pyramide gebouwen vlakbij de parking. Je kunt via de steigerpoort naar beneden zonder code.

Tot morgen!

Groetjes sMiles

We zijn tot Blankenberge geraakt! De reis is voor een stuk al begonnen. Afgelopen woensdag zijn we vertrokken in Port Zélande richting Zierikzee. We bouwen de tripjes rustig op zodat we allemaal onze zeebenen kunnen vinden.

Zierikzee is zo’n gezellig plaatsje om te liggen. Met vier boten naast elkaar, zo lagen we tegen kade. Donderdag zijn we doorgevaren naar de haven van Roompot. We moeten immers tijdig in Blankeberge zijn hé.

In Roompot was het een leuk weerzien met Igor, Hannelore en hun kinderen Koen en Jasmijn. Igor en Hannelore, afkomstig uit Bergen op Zoom, plannen ook een langere zeiltocht met hun boot Xiu. We hebben elkaar vorig jaar leren kennen en hebben samen onze voorbereidingen getroffen. Hun zeilervaring reikt een stuk verder dan de onze en het is héél fijn bij hen ten raden kunnen gaan.

De kinderen halen hun hart op, spelen de hele namiddag lang en hoppen van boot naar boot alsof ze het al jaren kennen. Er liggen namelijk nog vrienden van Igor en Hannelore die ook kinderen hebben.

‘s Avonds komt “tanten Evi” op bezoek. Met haar komst komen nog héél wat leesboekjes van Zwijsen mee voor Aren en Nina. Dankjewel Evi!

Het is een korte nacht want als we de stroming mee willen naar Blankeberge moeten we de volgende ochtend vertrekken om 6u30 richting de Roompot sluis. Deze sluis staat in verbinding met de Noordzee. Wij zijn blijkbaar niet de enige, want de sluis ligt vol. Noordzee, here we come!

Het blijkt toch een eindje varen en wennen aan de zeedeining. Voor de 1ste keer ben ik ook zeeziek. Ellendig voel ik me! Gelukkig hang ik niet over de reling, maar ik beland wel in een apatische modus. De chips en koekjes die ik anders maar al te graag verorber moeten ver uit m’n buurt blijven, al weet ik maar al te goed dat die de remedie zijn.

Jo en Jeroen hebben er helemaal geen last van. De kinderen zijn rustig, te rustig voor hun doen, maar ze hebben tenminste trek. Na een tijdje kom ik terug boven water en ben ik eigenlijk blij. Nu weet ik tenminste dat het ook overgaat. Alweer een stapje dichter bij m’n zeebenen.

Jeroen is al jaren een hele goede vriend. Hij heeft zeilervaring en kent Aren en Nina héél goed. Hij gaat een maand met ons mee. Zijn eindeloos optimisme werkt aanstekelijk en is bij sommige momenten zo welkom! 🙂 Het geeft ons de ruimte het ritme te vinden en ons aan te passen aan dit nieuwe leven aan boort.

Nu liggen we rustig in Blankenberge haven. De kinderen zijn naar het strand vertrokken met mutti en co. Wij ruimen wat op, sMiles krijgt een poetsbeurt en doen boodschappen. We bereiden ons voor op het grote vertrek.

Zondag 7 juli om 12u stipt gooien we dan echt onze trossen los. We liggen aan steiger 15 en ze kennen ons hier al hoor. “Da zen die doare die een grote reis gaan moaken…” We liggen naast de boot Strooming van een ander Belgisch koppel die ook enkele maanden meevaren. Vraag bij het aankomen in de haven maar naar de havenmeester. Hij zal jullie meteen kunnen wijzen waar sMiles ligt.

VVW Blankenberg, Wenduinsesteenweg 3-4, 8370 Blankenberge.